ตอน 29
ไม่เคยเสียใจที่เคยรักกัน
บทที่ 29 ไปให้พ้นจากหน้าฉัน
ในวันถัดมา ซ่งหมิงเยี่ยก็มาบ้านข่ายเจ๋ตั้งแต่เช้าตามปกติ
เนื่องจากเสิ่นฉ่ายเวยจะต้องผ่าตัดแล้ว ทัศนคติที่มีต่อเขาก็ดีขึ้นมาก คิดมาถึงตรงนี้ ซ่งหมิงเยี่ยก็หลุดเผยรอยยิ้มยากออกมา
ซ่งหมิงเยี่ยเพิ่งมาถึงประตูบ้าน ก็ถูกร่างบางมากั้นเอาไว้เสียก่อน
ดวงตาทั
ตอน 30
บทที่ 30 ไปตายซะ
“เวยเวย!”
“ข่ายเจ๋!”
ซ่งหมิงเยี่ยไปมาในห้องนั่งเล่นหลายรอบ ส่งเสียงเรียกทั้งสองนั้นเสียงดังลั่น
ในบ้านไม่เห็นแม้แต่เงาของสองคนนั้น ซ่งหมิงเยี่ยรู้สึกกังวลขึ้นมา
“คุณชายซ่ง คุณหนูเสิ่นโรคหัวใจกำเริบ คุณชายไปส่งเธอที่โรงพยาบาลแล้ว”แม่บ้านอาวุโสบอกกับซ่งหมิงเ
ตอน 31
บทที่ 31 ความจริงที่ต้องรับรู้
“นายยังจำได้มั้ยว่าตอนเด็กๆพวกเราชอบเล่นอะไรกัน?”
ซ่งหมิงเยี่ยดึงหน้าที่บาดเจ็บของตัวเอง รอยยิ้มดูเศร้า
“เรามักจะขโมยชาของคุณปู่เอาไปแช่ไว้ในโอ่งในสวนหลังบ้านอยู่เสมอ ทุกครั้งคุณปู่จะโกรธจนอยากจะตีฉัน นายก็เข้ามาขอให้คุณปู่ลงโทษนายแทน”
“ทุกครั้งนา