บทที่ 15 ระเบิดแล้ว

มองดูเธอในส่วนที่เพิ่งจะเสียลูกไปแล้ว ซ่งหมิงเยี่ยแม้ว่าในใจจะไม่เต็มใจนัก แต่ทว่าปากก็ยังสั่งให้เสิ่นฉ่ายเวยให้กลับไปทำอาหาร

เสิ่นฉ่ายเวยที่หลบอยู่ใต้ผ้าห่มก็กระดกยกยิ้มขึ้น เพราะเธอได้เตรียมของขวัญใหญ่สุดพิเศษรอให้กับเสิ่นฉ่ายเวยไว้บนทางแล้ว

“ฉ่ายหมุย เธอเป็นตัว

บทที่ 16 เธอก็ตายไปแบบนี้แล้ว

ฝุ่นละอองที่ถาโถมเข้ามาทำให้ซ่งหมิงเยี่ยหายใจอย่างยากลำบาก เศษเล็กเศษน้อยที่กระจายบาดไปตามผิวหนังของเขา อากาศขุ่นมัวจนหายใจแทบไม่ได้ แต่ซ่งหมิงเยี่ยก็ยังตามหาอย่างบ้าคลั่ง

ซากรถที่ถูกระเบิดเป็นชิ้นๆ ซ่งหมิงเยี่ยก็พบเศษเครื่องตรวจติดตามที่เคยสวมใส่อยู่บนร่างของเ

บทที่ 17 จดหมายลึกลับที่ส่งมา

ท่าทีของซ่งหมิงเยี่ยทำให้เสิ่นฉ่ายหมุยเหมือนเผชิญหน้ากับฝนที่ตกหนัก ในใจซ่งหมิงเยี่ยยังมีเสิ่นฉ่ายเวยอยู่ในใจอยู่

เสิ่นฉ่ายหมุยเดินถอยออกจากห้องพักผู้ป่วยไปอย่างรู้ดี เธอกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ เธอนึกไม่ถึงว่าการตายของเสิ่นฉ่ายเวยจะเกิดผลกระทบที่หนักหนาต่อซ่ง