บทที่ 13 ในสายตาของเขามีแต่ฉัน

เสิ่นฉ่ายหมุยที่ยืนอยู่ปากประตู ถ้วยที่เธอถือไว้ในมือหล่นลงไปเสียงเครื่องกระเบื้องเคลือบที่ตกแตกก็ดึงดูดความสนใจของชายหนุ่มได้สำเร็จ

หยดน้ำตาใสราวคริสตัลไหลร่วงลงมาเป็นสายไม่หยุด ซ่งหมิงเยี่ยรีบสวมใส่เสื้อผ้าแล้วลุกขึ้นมาเกลี้ยกล่อมเธอ น่าตลกเสียจริง เธอและสา

บทที่ 14 พาฉันไปเถอะ

ในโรงพยาบาล

เสิ่นฉ่ายเวยเพิ่งจะนั่งลงที่หน้าห้องผ่าตัดได้ไม่กี่นาที ก็มองเห็นซ่งหมิงเยี่ยที่ร้อนรนรีบเดินเข้ามา สีหน้าของเขามืดมนลงจนน่ากลัว ผู้คนรอบกายจึงค่อยๆหลีกถอยให้

“ตอนนี้เธอคงพอใจแล้วสิ?”ชายหนุ่มคว้าเข้าที่ข้อมือบางเพื่อบีบบังคับให้ตอบ

หัวใจของเสิ่

บทที่ 15 ระเบิดแล้ว

มองดูเธอในส่วนที่เพิ่งจะเสียลูกไปแล้ว ซ่งหมิงเยี่ยแม้ว่าในใจจะไม่เต็มใจนัก แต่ทว่าปากก็ยังสั่งให้เสิ่นฉ่ายเวยให้กลับไปทำอาหาร

เสิ่นฉ่ายเวยที่หลบอยู่ใต้ผ้าห่มก็กระดกยกยิ้มขึ้น เพราะเธอได้เตรียมของขวัญใหญ่สุดพิเศษรอให้กับเสิ่นฉ่ายเวยไว้บนทางแล้ว

“ฉ่ายหมุย เธอเป็นตัว