บทที่6เชี่ยวชาญด้านแทงใจ

ในใจของจรินทร์เต็มไปด้วยเรื่องบางอย่างไม่ได้สนใจว่าผู้คนรอบตัวนั้นมองเธอด้วยสายตาประหลาดใจแค่ไหนเธอเดินก้มศีรษะตามหลังปรพลเข้าไปในห้องทำงานของเขา

“คุณมาหาผมมีเรื่องอะไรรึเปล่า”ปรพลนั่งลงหลังโต๊ะทำงานทำท่าทางเป็นการเป็นงาน

จรินทร์สงบเสงี่ยมสุดๆสถานการณ์นี้อย่า

บทที่7ศัตรูที่พบกันบนทางคับแคบ

เมื่อได้ฟังที่จรินทร์พูดปรพลที่อารมณ์เพิ่งจะสงบลงก็พุ่งสูงขึ้นมาอีกและยังสะบัดมือของเธอออกด้วย

“นี่ก็ใกล้จะถึงเวลาพักเที่ยงแล้วผมไม่มีนิสัยชอบให้คนอื่นอยู่ทานมื้อเที่ยงด้วย”ความหมายของประโยคนี้คือการเชิญให้จรินทร์กลับไป

ครั้งนี้สีหน้าเปลี่ยนไปมารวดเร็วย

บทที่8แฟนเฮงซวยปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

��เดินไปดูสิ”เพื่อนร่วมห้องบอกเตือน

จรินทร์ไม่มีทางเลือกทำได้เพียงนั่งฟังที่ปรพลพูดอย่างไม่เต็มใจ

ความสำเร็จของปรพลถูกพูดออกมาให้แก่นักศึกษาด้วยคำไม่กี่คำก็สามารถทำให้พวกเขาเข้าถึงสังคมที่โหดร้ายมากมายบวกกับการแสดงออกของเขาที่แม้จะจริงจังแต่น้ำเสียงกลั