บทที่29 คุณแม่ตระกูลไกลดอนที่เย็นชา

“เธอก็คือจรินทร์ใช่ไหม?” รเมศยังอยู่บนบันได ก็มองเห็นจรินทร์จากที่ไกลๆ แล้วทักทายย่างเป็นมิตร

จรินทร์นั่งตื่นเต้นอยู่บนโซฟา พอได้ยินเสียงก็หันไปดู มองเห็นคนแก่ใจดีคนหนึ่งอยู่อยู่ระหว่างบันได รูปร่างหน้าตาของเขาก็คล้ายปรพลอยู่บ้าง แต่สหัพย์คล้ายเขามากกวว่า

บทที่30 เดชทัตผู้ไม่มีศัตรูด้านความงาม

หลังจากกินข้าวเรียบร้อยแล้ว รเวศดึงปรพลขึ้นไปพูดด้วยที่ข้างบน เหลือเดชทัตและจรินทร์อยู่ในห้องรับแขก

ปรพลไม่ได้เต็มใจมากนัก อยากรีบพาจรินทร์กลับไป ให้ออกห่าจากสายตาของเดชทัต แต่ว่ารเมศบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับเขา เขาคงทำให้แต่ส่งสายตาเตือนเดชทัตไว้

บทที่31 อยากคัดค้านอีกแล้ว

ผ่านสุดสัปดาห์ที่น่าตื่นเต้นไป จรินทร์กลับเข้าสู่การเรียนตามปกติ

เดชทัตไม่กล้ามาหาจรินทร์ที่บ้าน แต่ทั้งสองก็ยังมีการติดต่อการผ่านข้อความ แต่ว่าเรื่องที่เดชทัตไม่ได้พูดจบในวันนั้นไม่ถูกพูดขึ้นอีกเลยแม้แต่คำเดียว เพราะถูกคำพูดประโยคนั้นของปรพลทำให้ตกใจจนกลายเป็นเด็