บทที่ 185 รู้แล้วยังไม่ไสหัวไปอีก

ปรพลเตรียมอาหารเที่ยงตั้งโต๊ะเรียบร้อย จึงเรียก จรินทร์ลงมา

จรินทร์นอนเล่นสักพักก็ลุกขึ้นจะอาบน้ำ แต่พอขยับตัวจึงรู้สึกถึงความเจ็บปวดร้าว ยิ่งเจ็บก็ยิ่งรู้สึกอดสู

ปรพลที่รู้อยู่แล้วว่าไม่ได้ล็อกประตู ก็ไม่ได้เข้าไปทันที แต่กลับเคาะประตูเข้าไป เพราะเ

บทที่ 186 ต่อสู้ดิ้นรนด้วยกันกับฉัน

กันทรเหมือนกับกันยิกา หลังกลับบ้านมาก็ยังไม่หางานที่เหมาะสมที พ่อแม่ของเธอไม่อยู่บ้าน เธอไม่มีอะไรทำจนเบื่อ พอนึกถึงบุญก็โทรศัพท์หาพูดคุยกับเธอ

เดชทัตไม่ได้กลับบ้าน มองเคียร์ที่สูญเสียการเคลื่อนไหวไม่มีความรู้สึกเลยที่โรงพยาบาลทุกวัน ในใจของเธออิจฉามา

บทที่ 187 รีบไปขอบคุณคุณกันทร

“กันทร คุณหาที่ตายเหรอ” เดชทัตพูดอย่างโหดเหี้ยม

“อย่าเข้ามา!” กันทรพูดกับผู้คุ้มกันสองคนที่จะก้าวไปข้างหน้า เธอฉีกหน้ากากออกซิเจนของเคียร์ทิ้งแล้ว ยังใช้มือบีบคอของเคียร์ พวกเขากล้าที่จะก้าวไปข้างหน้า ดูเหมือนว่าเธอก็ต้องการที่จะบีบให้เคียร์ตาย

เดชท