บทที่181 ความคิดมีปัญหา

กันยิกาถูกนฤวัตกักตัวอยู่ในบ้าน กันทรก็ทำได้เพียงไปเยี่ยมเดชทัตที่โรงพยาบาล ขณะที่เดชทัตกับปู่ย่ากำลังทำเรื่องออกโรงพยาบาลกันทรเห็นก็พุ่งเข้าไปหา

“ปู่ชาติย่าบุญ พวกท่านไปพักเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูไปจัดการกับคุณเดชก็ได้ค่ะ” กันทรพูดด้วยความกระตือรือร้น

“ขอบคุณ แต่

บทที่ 182 อย่าเสียใจภายหลัง

กันยิกาก้าวขาออกจากบ้าน นฤวัตก็โทรบอกรเมศว่ากันยิการู้ผิดแล้วและรับปากว่าจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับปรพลอีก

รเมศกับนฤวัตเป็นเพื่อนกันมาหลายสิบปี ก่อนหน้านี้ที่ทะเลาะกันไปด้วยอารมณ์ชั่ววูบ ก็ผ่านมาหลายวันรเมศก็ไม่ใช่คนมาคิดเล็กคิดน้อย ขอแค่กันยิกาหยุด ก็ไม่มีผลต่อมิ

บทที่ 183 ยื้อไว้ได้ไม่นาน

ณ บาร์แห่งหนึ่ง แสงสียามค่ำคืนของบาร์ถูกแต่งแต้มสีสันของหลอดไฟหลากสี กันยิกาและกันทรนั่งดื่มต่อไปไม่หยุด

“กัน แกว่าทำไมคุณเดชถึงไม่ชอบฉันวะ? ฉันทำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง ทำไมเขาถึงไม่ยอมให้แม้แต่โอกาส?” ฤทธิ์แอลกอฮอลล์เริ่มทำงาน สติกันทรก็เริ่มเลือนราง ความเศร้าในหัวใ