บทที่ 178 คนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังคือเธอ

พิธีเซ่นไหว้เขมิกา สหัพย์เป็นคนแรกที่มาถึงเสมอ

ในม่านหมอกจางๆพร้อมกับสายฝนที่โปรยปราย เพราะไม่ได้พกร่ม สูทสีดำของสหัพย์จึงเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดฝนแต่เขากลับยืนอยู่หน้าป้ายหลุมศพของเขมิการาวกับรูปปั้น

เดชทัตและปู่ย่าบ้านเกยุราพันธ์เดินมาอยู่ตรงห

บทที่ 179 ฉันจะเลิกคบกับเขา

เหลือเพียงพ่อปรพลที่อยู่หน้าป้ายหลุมศพ

สหัพย์ทำหูทวนลมกับคำพูดของปู่ย่าบ้านเกยุราพันธ์ แต่เขายังคงร้องขอให้ปรพลเห็นด้วย

“แกก็เห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันทำใช่ไหม? คิดว่าฉันไม่ควรจะถูกฝังไปกับแม่แกจริงๆเหรอ?” ท่าทางสหัพย์น่าเวทนายิ่งนัก ตอนที่เขมิกายังอยู่ เขาเป็นค

บทที่ 180 คำอธิบายที่บิดเบือนความจริง

“ขอถามปู่หน่อยนะคะ กันทำอะไรให้ปู่โกรธคะ?” กันยิกาคุกเข่าลงอย่างไม่เต็มใจ เธอแสร้งทำตัวน่าสงสารถามนฤวัต

นฤวัตไม่ได้ปรายตามองเธอแม้แต่น้อย กลับทำให้พ่อแม่ต้องปวดร้าวหัวใจ

“ใช่ครับพ่อ กันทำอะไรผิด ถึงขั้นต้องลงโทษกันหนักขนาดนี้เลยเหรอ?” กันยิกาเป็นล