บทที่ 177 แผนหลอกให้หลงกล

จรินทร์โมโหจัด เพราะหลังจากถึงบ้านเธอยังคงแขวะกันยิกาไม่หยุด

“ประธานพล คุณรู้ตั้งนานแล้วใช่ไหมว่าเธอคิดไม่ซื่อ?”ตอนที่จรินทร์เป็นเพื่อนกับกันยิกา ปรพลก็ปกป้องเธอไม่งั้นคงไม่ให้กันยิกาอยู่กับรเมศ

ปรพลเงียบก็ถือว่ายอมรับ

“คุณดูสิ ทำไมฉันถึงโง่ จนด

บทที่ 178 คนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังคือเธอ

พิธีเซ่นไหว้เขมิกา สหัพย์เป็นคนแรกที่มาถึงเสมอ

ในม่านหมอกจางๆพร้อมกับสายฝนที่โปรยปราย เพราะไม่ได้พกร่ม สูทสีดำของสหัพย์จึงเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดฝนแต่เขากลับยืนอยู่หน้าป้ายหลุมศพของเขมิการาวกับรูปปั้น

เดชทัตและปู่ย่าบ้านเกยุราพันธ์เดินมาอยู่ตรงห

บทที่ 179 ฉันจะเลิกคบกับเขา

เหลือเพียงพ่อปรพลที่อยู่หน้าป้ายหลุมศพ

สหัพย์ทำหูทวนลมกับคำพูดของปู่ย่าบ้านเกยุราพันธ์ แต่เขายังคงร้องขอให้ปรพลเห็นด้วย

“แกก็เห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันทำใช่ไหม? คิดว่าฉันไม่ควรจะถูกฝังไปกับแม่แกจริงๆเหรอ?” ท่าทางสหัพย์น่าเวทนายิ่งนัก ตอนที่เขมิกายังอยู่ เขาเป็นค