บทที่14 คู่หมั้น

“นี่คือคุณชัชพลใช่ไหมครับ?” ท่าทีของผู้อำนวยการนั้นสุภาพเรียบร้อยมากๆ ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับจับมือของชัชพล

อาจารย์ท่านอื่นๆรู้สึกตกใจมากเช่นกัน ต่างก็นึกว่าครอบครัวของจรินทร์นั้นยากจน คนที่จะมาต้องเป็นชายที่ยากจนอย่างแน่นอน นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเถ้าแก่ที่ใส่แบรนด์เนมทั้งตั

บทที่15 แม้จะคุกเข่าก็ต้องยอมรับ

เธอได้ยินคำพูดของชัชพล เธอไม่ได้ยกหัวขึ้นเพื่อมาช่วยตัวเองในการอธิบายอีกครั้ง

คนที่เชื่อเธอต้องถามหาเหตุผลก่อน แต่คนที่ไม่เชื่อเธอ ถึงเธอจะพูดเยอะขนาดไหนก็ไม่มีประโยชน์

“งั้นคุณชัชพลลองพูดดูหน่อยซี ทำไมเธอถึงไม่รู้จักชั่วดีละ?” ในสายตาของปรพลเย็นชาอยู

บทที่16 ในที่สุดก็ทำให้ไม่พอใจ

ชัชพลรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากจนเขาอยากจะย้อนเวลากลับไป บทที่รับโทรศัพท์จากผู้อำนวยการอีกครั้ง ถ้าหากให้โอกาสเขาอีกครั้ง เขาจะต้องอดทนรอฟังคำอธิบายจากจรินทร์เลย หลังจากก็จะไม่ลังเลที่จะยืนข้างเดียวกับเธอ ช่วยเธอเถียงกับอาจารย์พวกนั้นเลย

แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันสาย