ตอน 95
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 92
ตอนที่ 92.1 ตัวตนที่แท้จริง (1)
กู้จิ่นอวี้รู้สึกราวกับว่าตัวเองหล่นร่วงลงจากสวรรค์สู่อเวจีภายในชั่วข้ามคืน นางทั้งตกใจทั้งหวาดวิตกและเสียใจ ความน้อยอกน้อยใจที่ใกล้จะสูญเสียบิดามารดาไปถักทอขึ้นในใจนางดุจตาข่ายยักษ์ปกคลุมฟากฟ้าที่กักขังนางเอาไว้ทั้งตัว "แม่อยากจะหาเวลาจัดการให้เจ้าได้พบหน้
ตอน 96
บทที่ 92
ตอนที่ 92.2 ตัวตนที่แท้จริง (2)
ทานอาหารเสร็จเรียบร้อย เซวียหนิงเซียงให้กู้เจียวกลับไปนอนในห้อง ส่วนนางจะเก็บกวาดเอง
กู้เจียวยังคงอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรงอยู่จริงๆ จึงไม่ได้ดึงดันไร้เหตุผลกับอีกฝ่าย นางขอบคุณแล้วกลับเข้าห้องไป
เซวียหนิงเซียงไปล้างจาน เสี่ยวจิ้งคงไปเดินเล่นกับพวกลูกเจี๊
ตอน 97
บทที่ 93
ตอนที่ 93 มาหาถึงที่
เมื่อเซียวลิ่วหลังตักน้ำกลับมา กู้เจียวก็กำลังนั่งรอเขาอยู่ในห้องโถง
กู้เจียวเอ่ยว่า “เมื่อครู่นี้เจ้าสำนักหลีมาหา”
เซียวลิ่วหลังหิ้วน้ำไปท้ายเรือน ก่อนจะเทลงในโอ่ง “อืม เจอเขาที่หน้าหมู่บ้านแล้ว”
กู้เจียวเดินมาหน้าประตูด้านหลังของห้องโถง แล้วเอนพิงประตูพลางเอ่ยเ