บทที่ 91

ตอนที่ 91 แม่บังเกิดเกล้า

ท่านโหวกู้รอด้านนอกมาพักใหญ่ รอจนแทบจะเผลอหลับไป ในที่สุดแม่นางเหยาก็ออกมาเสียที

ใบหน้าของแม่นางเหยาเต็มไปด้วยคราบน้ำตา สองตาบวมแดง ดูท่าทางคงร้องไห้หนักพอสมควร

ท่านโหวกู้ก้าวเร็วดั่งศรธนูพุ่งตัวเข้าไปหา พลางประคองไหล่ฮูหยินไว้ “ฮูหยิน!”

แม่นางเหยาพยักหน้า พ

บทที่ 92

ตอนที่ 92.1 ตัวตนที่แท้จริง (1)

กู้จิ่นอวี้รู้สึกราวกับว่าตัวเองหล่นร่วงลงจากสวรรค์สู่อเวจีภายในชั่วข้ามคืน นางทั้งตกใจทั้งหวาดวิตกและเสียใจ ความน้อยอกน้อยใจที่ใกล้จะสูญเสียบิดามารดาไปถักทอขึ้นในใจนางดุจตาข่ายยักษ์ปกคลุมฟากฟ้าที่กักขังนางเอาไว้ทั้งตัว "แม่อยากจะหาเวลาจัดการให้เจ้าได้พบหน้

บทที่ 92

ตอนที่ 92.2 ตัวตนที่แท้จริง (2)

ทานอาหารเสร็จเรียบร้อย เซวียหนิงเซียงให้กู้เจียวกลับไปนอนในห้อง ส่วนนางจะเก็บกวาดเอง

กู้เจียวยังคงอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรงอยู่จริงๆ จึงไม่ได้ดึงดันไร้เหตุผลกับอีกฝ่าย นางขอบคุณแล้วกลับเข้าห้องไป

เซวียหนิงเซียงไปล้างจาน เสี่ยวจิ้งคงไปเดินเล่นกับพวกลูกเจี๊