ตอน 8
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 8 สันโดษ
ถนนในหมู่บ้านสัญจรไม่สะดวกนัก โดยเฉพาะเส้นทางไปยังเรือนของเซียวลิ่วหลังและกู้เจียวนั้นเต็มไปด้วยหลุมบ่อมากมาย พาให้ล้อรถติดหล่มเอาได้ง่ายๆ
เกวียนจอดลงที่หน้าหมู่บ้าน
“ท่านพี่เซียว” สหายกระโดดลงมาจากรถก่อน พลางยื่นมือออกไปพยุงเซียวลิ่วหลังรถ
ทั้งยังหอบหิ้วห่อผ้าของเซียวลิ่วหลังด
ตอน 9
บทที่ 9 ขายผ้าเอาหน้ารอด
พริบตาเดียววันสอบของเซียวลิ่วหลังก็มาถึง
กู้เจียวตื่นแต่เช้ามืด นวดแป้งและนึ่งหมั่นโถวเนื้อขาว พร้อมทั้งตุ๋นน้ำแกงเห็ดป่า
เห็ดป่านั้นเก็บมาจากบนเขา ครั้งแรกที่เก็บมานั้นถูกกินไปหมดแล้ว ส่วนเห็ดเหล่านี้เพิ่งเก็บมาใหม่เมื่อวาน ทั้งยังเหลืออีกไม่น้อย เธอตั้งใจว่าจะหาบไปขายท
ตอน 10
บทที่ 10 ตีคน
หลังจากเซียวลิ่วหลังเข้าสนามสอบไป กู้เจียวก็แบกตะกร้าขึ้นหลังเดินออกมา
นางจะไปตลาดเพื่อนำเห็ดป่าและเห็ดหูหนูที่ผึ่งแดดจนแห้งดีในตะกร้าไปขาย
พร้อมทั้งทำธุระเรื่องอื่นด้วย
ชื่อเสียงของสำนักบัณฑิตเทียนเซียงโด่งดัง มีคนมาเข้าสอบไม่น้อย มีทั้งคนในพื้นที่
และคนต่างถิ่นอย่างเซียวลิ่