บทที่ 8

สันโดษ

ถนนในหมู่บ้านสัญจรไม่สะดวกนัก โดยเฉพาะเส้นทางไปยังเรือนของเซียวลิ่วหลังและกู้เจียวนั้นเต็มไปด้วยหลุมบ่อมากมาย พาให้ล้อรถติดหล่มเอาได้ง่ายๆ

เกวียนจอดลงที่หน้าหมู่บ้าน

“ท่านพี่เซียว” สหายกระโดดลงมาจากรถก่อน พลางยื่นมือออกไปพยุงเซียวลิ่วหลังรถ

ทั้งยังหอบหิ้วห่อผ้าของเซียวลิ่วหลั

บทที่ 9

ขายผ้าเอาหน้ารอด

พริบตาเดียววันสอบของเซียวลิ่วหลังก็มาถึง

กู้เจียวตื่นแต่เช้ามืด นวดแป้งและนึ่งหมั่นโถวเนื้อขาว พร้อมทั้งตุ๋นน้ำแกงเห็ดป่า

เห็ดป่านั้นเก็บมาจากบนเขา ครั้งแรกที่เก็บมานั้นถูกกินไปหมดแล้ว ส่วนเห็ดเหล่านี้เพิ่งเก็บมาใหม่เมื่อวาน ทั้งยังเหลืออีกไม่น้อย เธอตั้งใจว่าจะหาบไปขา

บทที่ 10

ตีคน

หลังจากเซียวลิ่วหลังเข้าสนามสอบไป กู้เจียวก็แบกตะกร้าขึ้นหลังเดินออกมา

นางจะไปตลาดเพื่อนำเห็ดป่าและเห็ดหูหนูที่ผึ่งแดดจนแห้งดีในตะกร้าไปขาย

พร้อมทั้งทำธุระเรื่องอื่นด้วย

ชื่อเสียงของสำนักบัณฑิตเทียนเซียงโด่งดัง มีคนมาเข้าสอบไม่น้อย มีทั้งคนในพื้นที่

และคนต่างถิ่นอย่างเซียวล