บทที่ 63 พี่สาวน้องชาย

กู้เหยี่ยนเห็นสายตาของกู้เจียวก็รู้ว่านางจำตนเองได้ ใบหน้าหล่อเหลาสุดแสนอมทุกข์นั้นเผยรอยยิ้มบางออกมา

กู้เจียวเห็นรอยยิ้มของเขา อารมณ์ก็ดีขึ้นมาไม่น้อย ขณะที่กำลังจะเดินหน้าเข้าไปทักทายเขา ก็เห็นเขายกนิ้วชี้ขาวดุจหยกนั้นแนบกับริมฝีปาก

กู้เจียวเข้าใจในทันที หลบตาลงแสร้งทำเห

บทที่ 64 ท่านโหว

กู้เหยี่ยนไม่อาจอยู่ในร้านอาหารเล็กๆ นั้นได้นานนัก เพราะองครักษ์ของจวนโหวได้ตามมาถึงที่แล้ว

กู้เหยี่ยนไม่ให้พวกเขารบกวนกู้เจียว จึงบอกลากู้เจียวด้วยเสียงแผ่วเบา

มองแผ่นหลังของเขาที่ไกลออกไป แล้วนึกถึงท่าทางแสนถ่อมตนของเขา ในใจของกู้เจียวก็รู้สึกแทบทนไม่ไหว หน้าตาก็ดี ชาติต

บทที่ 65 ผิดตัว

ท่านโหวกู้เดือดดาลเหลือคณา เรียวคิ้วบนใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มกระตุกหงึกหงัก ขณะที่เขากำลังตัดสินใจว่าจะจับสาวน้อยนางนั้นมาลงโทษให้เข็ดหลาบ องครักษ์ประจำจวนคนหนึ่งก็ควบม้า

เข้ามา “เรียนท่านโหว ท่านชายเกิดเรื่องแล้วขอรับ!”

ท่านโหวกู้ไม่มีเวลาจัดการกู้เจียวอีกต่อไป เขารีบให้องครักษ์นำท