บทที่ 62 หนุ่มคลั่งรัก

ทั้งสองแนบชิดกันมาก ลมหายใจของนางกระทบกับใบหูของเขา เขาสัมผัสได้ว่าใบหูของตัวเองกำลังร้อนผ่าว

“เปล่าเสียหน่อย” เขาปฏิเสธ ไม่หันไปมองนางแม้แต่นิด

กู้เจียวกลับเอาแต่จับจ้องไปที่เขา ใบหูและดวงหน้าของเขาแดงก่ำ ลำคอระหงที่อยู่ถัดลงมาจากไรผมดำยาวนั้นขึ้นสีระเรื่อ เผยให้เห็นความง

บทที่ 63 พี่สาวน้องชาย

กู้เหยี่ยนเห็นสายตาของกู้เจียวก็รู้ว่านางจำตนเองได้ ใบหน้าหล่อเหลาสุดแสนอมทุกข์นั้นเผยรอยยิ้มบางออกมา

กู้เจียวเห็นรอยยิ้มของเขา อารมณ์ก็ดีขึ้นมาไม่น้อย ขณะที่กำลังจะเดินหน้าเข้าไปทักทายเขา ก็เห็นเขายกนิ้วชี้ขาวดุจหยกนั้นแนบกับริมฝีปาก

กู้เจียวเข้าใจในทันที หลบตาลงแสร้งทำเห

บทที่ 64 ท่านโหว

กู้เหยี่ยนไม่อาจอยู่ในร้านอาหารเล็กๆ นั้นได้นานนัก เพราะองครักษ์ของจวนโหวได้ตามมาถึงที่แล้ว

กู้เหยี่ยนไม่ให้พวกเขารบกวนกู้เจียว จึงบอกลากู้เจียวด้วยเสียงแผ่วเบา

มองแผ่นหลังของเขาที่ไกลออกไป แล้วนึกถึงท่าทางแสนถ่อมตนของเขา ในใจของกู้เจียวก็รู้สึกแทบทนไม่ไหว หน้าตาก็ดี ชาติต