บทที่ 445

แผนร้ายถูกเปิดโปง

หนิงอ๋องได้ยินก็ระแวดระวังขึ้นตามสัญชาตญาณ เพียงไม่นานเขาก็กำจัดการคาดเดานี้ไป “เจ้าวางยาข้าจริงๆ รึ แต่เกรงว่าเจ้าคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ ขนมเปี๊ยะของเจ้า ข้าไม่ได้กิน!”

กู้เจียวทอดถถอนใจอย่างช้าๆ “ไม่กินก็ถูกแล้ว อีกเดี๋ยวท่านก็รู้สึกไม่สบายแล้วล่ะ”

หนิงอ๋องขมวดคิ

บทที่ 446

โทสะของไท่จื่อ

ไท่จื่อเฟยดวงหน้างามถอดสี!

เป็นแบบนี้ได้อย่างไร

ไม่ใช่เซียวลิ่วหลังหรอกรึ

ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่ใช่อาเหิงหรอกรึ

กลายเป็นหนิงอ๋องไปได้อย่างไร!

ปฏิกิริยาแรกของเขาคือจ้องชายชู้บนเตียงเขม็ง ดวงตาไท่จื่ฉายแววเย็นชากว่าเดิม!

ลำคอไท่จื่อมีกลิ่นคาวเฝื่อนพลุ่งพล่านข

บทที่ 447

คาหนังคาเขา

ไท่จื่อเฟยสีหน้าพลันเปลี่ยน “เจ้าจะทำอะไรน่ะ”

หนิงอ๋องสายตาเป็นประกายโหดเหี้ยมพลางเอ่ย “เขารู้เรื่องของเราแล้ว หากเขาพูดเรื่องนี้ออกไป เจ้าย่อมรู้ผลของมันดี!”

ไท่จื่อเฟยย่อมรู้ดี...

นางไม่ได้แต่งเข้าราชวงศ์วันแรกเสียหน่อย กฎธรรมเนียมราชวงศ์นางท่องจนขึ้นใจ คุ้นหูจนละ