บทที่ 425

ตบหน้า (1)

บุรุษวัยกลางคนที่อยู่ด้านข้างร้องทัก “ว่าอย่างไรนะ ไท่จื่องั้นรึ เวินหยางเป็นพี่เขยของพระองค์นะ จะทรงทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรกัน”

ชายหนุ่มเค้นเสียงหัวเราะพลางโต้ “ท่านไม่รู้อะไร ไท่จื่อไม่ชอบขี้หน้าคนฝั่งนั้นอยู่แล้ว แทบจะตัดขาดกันเลยก็ว่าได้ ยังจำเหตุการณ์สะพานขาดตอนช่วงปีใหม่

บทที่ 425

ตบหน้า (2)

“หนิงอ๋องไปทำอะไรเจ้าไว้รึ” กู้เฉิงเฟิงรู้จักกู้เจียวดี นางไม่ใช่คนที่ขโมยของเพราะเรื่องเงินแน่ๆ

“รีบไปหาเร็วสิว่าเขาซ่อนทองไว้ที่ไหน” กู้เจียวเอ่ย

กู้เฉิงเฟิงนึกในใจ เปลี่ยนเรื่องเร็วขนาดนี้จะดีหรือ

หนิงอ๋องเป็นองค์ชายที่ร่ำรวย กู้เฉิงเฟิงใช้เวลาไม่นานก็เจอเข้ากับที

บทที่ 426

ลงมือ (1)

“ไหนเจ้าว่ามาให้ชัดเจนทีสิ!” หนิงอ๋องยื่นมือบีบที่ลำคอไท่จื่อเฟย ก่อนดันร่างของนางชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่

ไท่จื่อเฟยรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่มีทางบีบคอนางจนตายอยู่ตรงนี้แน่ๆ ก่อนจะแสยะยิ้มให้อย่างไร้ซึ่งความเกรงกลัวใดๆ พลางเอ่ย “จะให้ข้าพูดอะไรล่ะ ให้บอกว่าเจ้าไม่ได้เป็นคนฆ่าเซียวเหิ