บทที่ 420

พร้อมหน้า (2)

ทว่าการขัดจังหวะเช่นนี้ ความอึดอัดในใจทุกคนที่หลงเหลืออยู่ก็มลายหายสิ้น ไม่มีใครล้อหลินเฉิงเย่ว่าติดอ่าง และไม่มีใครหัวเราะเยาะหนานเซียงว่าใบหน้าเสียโฉม

ในตอนนั้นเองเซียวลิ่วหลังก็ก้าวเข้ามาในลานบ้าน เมื่อครู่นี้เขาไปซื้อสุราที่ร้านสุราเล็กๆ ของร้านย่าโจว

หนานเซียงมาเ

บทที่ 421

เจียวเจียวคนหน้าเนื้อใจเสือ (1)

องค์หญิงซิ่นหยางไม่ได้บอกให้ทิ้ง แต่ก็ไม่ได้บอกให้ไม่ทิ้ง นางหันหลังเข้าไปในเรือนราวกับไม่ได้ใส่ใจ

อวี้จิ่นมองแผ่นหลังอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวของนางพลางครุ่นคิด สุดท้ายก็หอบกล่องอาหารเข้าไป

...

เมื่อเซียวลิ่วหลังกลับมาถึงตรอกปี้สุ่ย เสี่ยวจิ้งคงก็เพิ่

บทที่ 421

เจียวเจียวคนหน้าเนื้อใจเสือ (2)

“ไม่รู้จักพยุงไทเฮาเลยสักนิด” จวงกุ้ยเฟยมองกู้เจียวพลางพึมพำขึ้น แม้นางจะมองออกว่าร่างกายไทเฮาแข็งแรงดีมาก ไม่ต้องให้ใครช่วยพยุงก็ตาม

“ไทเฮา ตรงนี้แดดแรงนัก ไปนั่งในศาลาดีกว่านะเพคะ” จวงกุ้ยเฟยเอ่ย

จวงไทเฮาเอ่ยเสียงเรียบ “จะไปเจ้าก็ไปเอง ข้ามาเพื่อตา