ตอน 546
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 407
หลงอีลำเอียง (2)
“แม่นาง ขนมเปี๊ยะได้แล้ว” เถ้าแก่เนี้ยะยิ้มบอกกู้เจียว
กู้เจียวเดินไปหา นางเหลียวกลับมาพลางเอ่ย “เสี่ยวซานจื่อ ไปเอากล่องอาหารมาให้ข้าหน่อย”
“ขอรับ!”
บนรถม้ามีกล่องอาหารสะอาดเอี่ยมอยู่ เสี่ยวซานจื่อเลิกม่านขึ้นหยิบกล่องอาหารลงมา
กู้เจียวยื่นขนมเปี๊ยะร้อนๆ ที่
ตอน 547
บทที่ 408
มาหาถึงที่ (1)
องค์หญิงซิ่นหยางเป็นลมสลบไปโดยไม่ได้มีสันญาณอะไรบ่งบอกมาก่อนเลย
บ่าวรับใช้ภายในเรือนกลับไม่ได้ลนลานเพราะเป็นห่วงและตื่นตระหนก ในทางตรงกันข้ามแต่ละคนกลับจัดการงานของตัวเองอย่างเป็นระเบียบตามคำสั่งของอวี้จิ่น
องค์หญิงซิ่นหยางถูกอวี้จิ่นอุ้มมาบนเตียง
กู้เจียวมองไม่ออ
ตอน 548
บทที่ 408
มาหาถึงที่ (2)
เสี่ยวซานจื่อขับรถอยู่บนถนนอันเงียบงันด้วยความรู้สึกราวกับปลดวางภาระอันหนักอึ้งลงแล้ว
ในที่สุดก็เจอแม่นางกู้แล้ว เขาไม่ต้องอกสั่นขวัญแขวนแล้ว
ยังคงเป็นท่านพี่เซียวที่เก่งกาจ ไม่ทันไรก็เดาได้แล้วว่าแม่นางกู้ไปที่ถนนจูเชวี่ย
จะว่าไปแล้ว เขาเดาได้อย่างไรกัน
ความสง