ตอน 545
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 407
หลงอีลำเอียง (1)
หลังจากที่กู้เจียวออกมาจากถนนจูเชวี่ยก็ตรงไปขึ้นรถม้าเปลี่ยนเสื้อผ้าไปยังโรงประลองใต้ดิน
ไท่จื่อรออยู่ที่โรงประลองใต้ดินนานแล้ว
ความกระตือรือร้นของบุรุษผู้นี้สูงเสียยิ่งกว่าขุนเขา ลึกเสียยิ่งกว่ามหาสมุทร!
สิ่งที่น่าเสียดายก็คือวันนี้หนิงอ๋องติดธุระจึงไม่ได้มา
ตอน 546
บทที่ 407
หลงอีลำเอียง (2)
“แม่นาง ขนมเปี๊ยะได้แล้ว” เถ้าแก่เนี้ยะยิ้มบอกกู้เจียว
กู้เจียวเดินไปหา นางเหลียวกลับมาพลางเอ่ย “เสี่ยวซานจื่อ ไปเอากล่องอาหารมาให้ข้าหน่อย”
“ขอรับ!”
บนรถม้ามีกล่องอาหารสะอาดเอี่ยมอยู่ เสี่ยวซานจื่อเลิกม่านขึ้นหยิบกล่องอาหารลงมา
กู้เจียวยื่นขนมเปี๊ยะร้อนๆ ที่
ตอน 547
บทที่ 408
มาหาถึงที่ (1)
องค์หญิงซิ่นหยางเป็นลมสลบไปโดยไม่ได้มีสันญาณอะไรบ่งบอกมาก่อนเลย
บ่าวรับใช้ภายในเรือนกลับไม่ได้ลนลานเพราะเป็นห่วงและตื่นตระหนก ในทางตรงกันข้ามแต่ละคนกลับจัดการงานของตัวเองอย่างเป็นระเบียบตามคำสั่งของอวี้จิ่น
องค์หญิงซิ่นหยางถูกอวี้จิ่นอุ้มมาบนเตียง
กู้เจียวมองไม่ออ