บทที่ 542 ให้รางวัล

เป็นที่ประจักษ์ว่าจิ้งคงนั้นยังคงอ่อนประสบการณ์เกินกว่าจะเอาชนะพี่เขยตัวแสบ

เซียวเหิงแค่แกล้งเขานิดหน่อย ไหนๆ ก็เด็ดดอกไม้ไปแล้ว ทิ้งไปน่าเสียดายแย่

เซียวเหิงเก็บดอกไม้นั้นขึ้นมา แล้วยื่นให้เขา “อ่ะ มันไม่มีพิษหรอก ข้าแค่หลอกเจ้าเล่น”

จิ้งคงมองดอกไม้ด้วยสายตาเคลือบแคลง ไม่ไ

บทที่ 543 จอมพลบ้าคลั่ง!

ความนิยมขององค์หญิงหนิงอันในหมู่ประชาชนนั้นสูงมาก วีรกรรมของนางถูกแพร่กระจายไปทั่วตั้งแต่ชายแดนไปจนถึงเมืองหลวง และคนทั่วไปต่างก็ยกย่องความจงรักภักดีของนางที่มีต่อจักรพรรดิและแผ่นดิน

นอกจากนี้นางยังมีบุตรชายอีกคนที่สูญเสียขาทั้งสองข้างไป และความซาบซึ้งใจนี้ก็ยิ่งทำให้ราษฎร

บทที่ 544 คู่หูถังเจียว

คำพูดพวกนั้นฆ่าเขาได้เลยทีเดียว

โดยเฉพาะสองประโยคสุดท้าย

ทั้งสนามตกอยู่ในความเงียบ แม้แต่เสียงนกกระจอกในป่าก็พลันหายไป ถังเย่ว์ซานที่เพิ่งสำนึกได้ว่าเผลอหลุดปากออกไปได้ยินแต่เสียงของอีกาบินผ่านหัวไป...

ถังเย่ว์ซานไม่ใช่คนปากคอเราะร้าย ไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนร่างท้วมใหญ่ แล