บทที่ 541 เซียวเหิงจอมเจ้าเล่ห์

มีเรื่องใดจะพิสดารไปกว่าหญิงงามหอนางโลมที่ตายไปแล้วมาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ 

หากนางผู้นี้คือม่อเชียนเสวี่ยจริงๆ แล้วศพที่นอนอยู่หน้าศาลาว่าการนั้นคือใคร

ยิ่งไปกว่านั้น เซียวเหิงมั่นใจเต็มร้อยว่าเขาไม่เคยพบเจอกับม่อเชียนเสวี่ยมาก่อน เช่นนั้น นางเข้าใจผิดว่าเขา

บทที่ 542 ให้รางวัล

เป็นที่ประจักษ์ว่าจิ้งคงนั้นยังคงอ่อนประสบการณ์เกินกว่าจะเอาชนะพี่เขยตัวแสบ

เซียวเหิงแค่แกล้งเขานิดหน่อย ไหนๆ ก็เด็ดดอกไม้ไปแล้ว ทิ้งไปน่าเสียดายแย่

เซียวเหิงเก็บดอกไม้นั้นขึ้นมา แล้วยื่นให้เขา “อ่ะ มันไม่มีพิษหรอก ข้าแค่หลอกเจ้าเล่น”

จิ้งคงมองดอกไม้ด้วยสายตาเคลือบแคลง ไม่ไ

บทที่ 543 จอมพลบ้าคลั่ง!

ความนิยมขององค์หญิงหนิงอันในหมู่ประชาชนนั้นสูงมาก วีรกรรมของนางถูกแพร่กระจายไปทั่วตั้งแต่ชายแดนไปจนถึงเมืองหลวง และคนทั่วไปต่างก็ยกย่องความจงรักภักดีของนางที่มีต่อจักรพรรดิและแผ่นดิน

นอกจากนี้นางยังมีบุตรชายอีกคนที่สูญเสียขาทั้งสองข้างไป และความซาบซึ้งใจนี้ก็ยิ่งทำให้ราษฎร