บทที่ 534 เทพสังหารผู้แสนว่าง่าย

หมอถงตกใจแทบแย่ ข้ารู้ว่าเจ้าทิ่มเข็มนี่บนตัวคน แต่เล่นทิ่มกันสดๆ เช่นนี้เลยหรือ!

ไม่มีทายาอะไรก่อนเลยหรือไร!

ทว่าวินาทีต่อมา ก็มีลมถูกขับออกมาจากด้านหนึ่งของปลายเข็ม หมอถงมองหน้าอกที่พองบวมของคนป่วยค่อยๆ ยุบลงไป

จะบอกว่ายุบก็คงไม่ถูก เรียกว่ากลับไปเป็นปกติต่าง

บทที่ 535 เจียวเจียวใจดำ

“เปล่ารึ ฮึ”

เซียวเหิงเลิกคิ้ว ส่งเสียงค้อนรอดตามไรฟัน

ทว่าใครบางคนที่ถูกจับได้คาหนังคาเขากลับไม่สะทกสะท้าน ปลายนิ้วเย็นเยียบยังคงเลื้อยต่ำลงไปเรื่อยๆ

ท่าทางฮึดฮัดของเซียวเหิงพานทำให้นางหัวเราะ

ผู้ใดหน้าหนาที่สุดบนโลกหล้านี้หรือ คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเด็กสาวผู้นี้

บทที่ 536 ปกป้องนาง

โรงหมอไม่มีผู้ป่วยที่ต้องนอนค้างคอยเฝ้าดูอาการ เว้นเสียแต่ม่อเชียนเสวี่ย

หมอประจำเวรและคนงานต่างก็หลับใหล ม่อเชียนเสวี่ยเองก็เช่นกัน ทั่วทั้งโรงหมอเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวพัดผ่าน

ทว่าเสียงลมนั้นบังเอิญกลบเสียงความเคลื่อนไหวของเหล่าคนชุดดำได้อย่างพอดิบพอดี แต่แน่นอนว่า