บทที่ 391

เรื่องราวที่พบพาน (2)

ไท่จื่อผู้นี้แตกต่างจากตอนที่เขาใช้ตัวตนของไท่จื่อมาทำราชกิจในหมู่ชาวบ้านนัก ต่อหน้าปวงชนเขาห่วงภาพลักษณ์ของตัวเองมาก ไม่วางมาดพร่ำเพรื่อ ทว่ายามนี้ปิดบังตัวตนไว้อยู่ จึงไม่ต้องปิดบังธาตุแท้จริงๆ ของตัวเองอีก

กู้เจียวหยักยกมุมปากนิ่งๆ นางหยิบดินสอถ่านออกมาเขียนลงส

บทที่ 392

ออกโรงเอง

“ทารกหญิงอย่างนั้นรึ” ความคิดที่แวบเข้ามาในหัวขอองกู้เจียวก็คือองค์หญิงหนิงอันของจิ้งไท่เฟย แต่ครั้งนี้นางเองก็เดาไม่ถูกว่าเด็กคนนั้นจะใช่ลูกของท่านย่าหรือไม่ ในเมื่อองค์หญิงหนิงอันมีพระชนมายุน้อยกว่าฝ่าบาทเพียงไม่กี่พรรษาเท่านั้น

ครั้งนี้ กลายเป็นฝ่ายฉินกงกงที่เอ่ยถึงองค์หญ

บทที่ 393

ใจเต้น (1)

กู้เจียวเองก็ไม่ได้เอะใจอะไรมากว่าทำไมเซียวลิ่วหลังถึงขยับเข้ามาใกล้

ด้วยความที่กู้เจียวไม่ใช่คนคิดอะไรซับซ้อนอยู่แล้ว อีกทั้งสำหรับกู้เจียวแล้ว เซียวลิ่วหลังไม่ใช่พวกมือปลาหมึก

ฤดูร้อนปีนี้ค่อนข้างยาวนาน ขนาดเข้าเดือนเจ็ดแล้วอากาศยังคงร้อนอยู่ ขนาดว่าทั้งคู่สามารถรับรู้ถึ