บทที่ 512 เทพสังหาร!

อารมณ์ของกู้เจียวแทบจะรุนแรงขึ้นมาโดยสัญชาตญาณในทันที

แว่นที่ครอบดวงตากลายเป็นสีแดงฉาน ราวกับว่าโลกทั้งใบกลายเป็นสีแดงชาดแล้ว

เลือดร้อนระอุแผดเผาหน้ากากหยดไหลย้อย ในกายของนางเดือดพล่านอย่างไม่อาจต้านทาน

ทุกคนต่างมึนงงกันไปหมด

ขุนนางจ้าวติดเชื้อโรคระบาด เลือดของเขา..

บทที่ 513 ออกโจมตี

หนึ่งเค่อต่อมา ไอสังหารที่คละคลุ้งไปทั่วทั้งผืนป่าจะจางหายไป

กลุ่มคนทั้งยี่สิบตายไปแล้วสิบเก้า เหลือแค่ชายชุดดำสุดท้ายที่ตัวสั่นงันงกคุกเข่าอยู่บนพื้นหิมะ

กู้เจียวกดสายตามองต่ำไปยังเขา หัวทวนพู่แดงจ่อหน้าอกเขาไว้ “หน่วยกล้าตายที่เก่งกาจข้างกายราชบุตรเขยของพวกเจ้าอยู่ที่ใด”

บทที่ 514 สังหารเทียนหลัง

การจัดการกับยอดฝีมืออย่างเทียนหลังจะใช้ไม้แข็งไม่ได้ ยามนี้นางกำลังของนางฟื้นตัวได้ไม่ถึงครึ่ง แม้แต่องครักษ์หลงอิ่งนางยังสู้ไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเทียนหลังเลย

ต้องชิงไหวชิงพริบ

เพียงแต่กู้เจียวคิดไม่ถึงว่าความระแวดระวังของเทียนหลังจะสูงขนาดนี้ นี่ไม่ใช่ชัยภูมิที่เ