ตอน 511
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 511 ช่วยเหลือได้สำเร็จ
หลังจากเสิ่นเซวียนเริ่มเข้าใจทุกอย่างก็รีบเอ่ยแย้ง “ไม่สิ ท่านหมอ ข้าอยู่เอง พวกท่านไปกันเถอะ!”
กู้เจียวตอบกลับ “ฝีเท้าเจ้าไวไม่พอ อีกทั้งเจ้าอ่านเบาะแสนำทางไม่เป็น เกรงว่าจะตามขบวนไม่ทัน”
เสิ่นเซวียนถึงกับพูดไม่ออก
“ไปเถอะ” กู้เจียวเอ่ย
เสิ่นเซวียนเชื่อฟังอ
ตอน 512
บทที่ 512 เทพสังหาร!
อารมณ์ของกู้เจียวแทบจะรุนแรงขึ้นมาโดยสัญชาตญาณในทันที
แว่นที่ครอบดวงตากลายเป็นสีแดงฉาน ราวกับว่าโลกทั้งใบกลายเป็นสีแดงชาดแล้ว
เลือดร้อนระอุแผดเผาหน้ากากหยดไหลย้อย ในกายของนางเดือดพล่านอย่างไม่อาจต้านทาน
ทุกคนต่างมึนงงกันไปหมด
ขุนนางจ้าวติดเชื้อโรคระบาด เลือดของเขา..
ตอน 513
บทที่ 513 ออกโจมตี
หนึ่งเค่อต่อมา ไอสังหารที่คละคลุ้งไปทั่วทั้งผืนป่าจะจางหายไป
กลุ่มคนทั้งยี่สิบตายไปแล้วสิบเก้า เหลือแค่ชายชุดดำสุดท้ายที่ตัวสั่นงันงกคุกเข่าอยู่บนพื้นหิมะ
กู้เจียวกดสายตามองต่ำไปยังเขา หัวทวนพู่แดงจ่อหน้าอกเขาไว้ “หน่วยกล้าตายที่เก่งกาจข้างกายราชบุตรเขยของพวกเจ้าอยู่ที่ใด”