บทที่ 357

ใช้อำนาจปกป้องลูก (1)

ไม่ว่าจะด้วยตำแหน่งหรือชาติกำเนิด เซวียนผิงโหวนั้นอยู่เหนือทุกคน หลังจากที่ทุกคนรู้แล้วว่าเป็นเขา ก็ไม่มีใครกล้าหลบฝนอยู่ในกระท่อมอีก พากันกางร่มกรูออกมาด้านนอก

ต่างคนต่างแย่งกันกางร่มให้เซวียนผิงโหว เซวียนผิงโหวมองพวกเขาอย่างเหลืออด เดิมทีฝนตกหนักก็มองไม่เห็นทางอ

บทที่ 357

ใช้อำนาจปกป้องลูก (2)

ภายในกระท่อม เซวียนผิงโหวจัดการถอดเสื้อท่อนบนของเซียวลิ่วหลังอย่างคล่องแคล่ว แต่พอเขาจับกางเกงของเซียวลิ่วหลัง เซียวลิ่วหลังกลับกำเข็มขัดไว้แน่น เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย

เซวียนผิงโหวขมวดคิ้วพลางบ่น “อะไรอีกเล่าคราวนี้”

“ท่านก็ออกไปสิ ข้าจัดการเองได้” เซ

บทที่ 358

ชาดแต้มตีตรา

หากคิดว่าทิ้งท่านโหวกู้ไว้ที่นั่นแล้วพวกเขาจะสามารถกลับเมืองหลวงได้อย่างปลอดภัย พวกเขาก็คงจะไร้เดียงสาเกินไป

เซวียนผิงโหวดักรอกลางทาง ถอดล้อรถพวกเขาทีละล้อจนหมดทุกคัน

ตรงนั้นห่างไกลจากหมู่บ้าน ไร้วี่แววร้านรวงใดๆ ต่อให้ร้องตะโกนลั่นฟ้าก็ไม่มีเสียงตอบรับ!

แน่นอนว่า ยังม