บทที่ 356

รักของพ่อยิ่งใหญ่ดุจภูผา

เอ๊ะ...ดินปืนที่ตกน้ำแล้วยังใช้การได้อยู่หรือไม่

นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นอยู่ที่ว่าเขาไม่มีเวลาจะงมขึ้นมาแล้วต่างหาก ชายชุดดำทั้งสองถือกระบี่พุ่งมาทางเขาแล้ว รังสีอาฆาตอันแรงกล้าแผ่ซ่านไปทั่วทั้งกระบี่ ราวกับคมมีดนั้นทั้งเร็วทั้งแรงจนบั่นอากาศเป็นชิ้นๆ ได้!

บทที่ 357

ใช้อำนาจปกป้องลูก (1)

ไม่ว่าจะด้วยตำแหน่งหรือชาติกำเนิด เซวียนผิงโหวนั้นอยู่เหนือทุกคน หลังจากที่ทุกคนรู้แล้วว่าเป็นเขา ก็ไม่มีใครกล้าหลบฝนอยู่ในกระท่อมอีก พากันกางร่มกรูออกมาด้านนอก

ต่างคนต่างแย่งกันกางร่มให้เซวียนผิงโหว เซวียนผิงโหวมองพวกเขาอย่างเหลืออด เดิมทีฝนตกหนักก็มองไม่เห็นทางอ

บทที่ 357

ใช้อำนาจปกป้องลูก (2)

ภายในกระท่อม เซวียนผิงโหวจัดการถอดเสื้อท่อนบนของเซียวลิ่วหลังอย่างคล่องแคล่ว แต่พอเขาจับกางเกงของเซียวลิ่วหลัง เซียวลิ่วหลังกลับกำเข็มขัดไว้แน่น เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย

เซวียนผิงโหวขมวดคิ้วพลางบ่น “อะไรอีกเล่าคราวนี้”

“ท่านก็ออกไปสิ ข้าจัดการเองได้” เซ