บทที่ 467 ความจริงถูกเปิดเผย (2)

ในความเป็นจริง เซวียนผิงโหวไม่ได้พาบ่าวหญิงคนนั้นมาที่นี่ แต่เป็นบ่าวหญิงที่มาด้วยตัวเอง

องค์หญิงยังจำประโยคแรกที่นางคนนั้นพูดกับตัวเองได้อย่างชัดเจน ‘ได้ยินมาว่าท่านเป็นองค์หญิง ขอข้าพำนักที่จวนของท่านได้ไหม’

นางเป็นสตรีที่มีกลิ่นอายความดิบเถื่อนชวนให้นึกถึงม

บทที่ 468 เทพเสี่ยวชี

เซวียนผิงโหวขึ้นนั่งบนรถม้าอีกคัน สารถีก็ถามเขาว่าไปไหน ทว่าเขากลับไม่ตอบ

เขารู้สึกแย่เหลือเกิน ที่ลงจากรถม้ามาทั้งอย่างนั้นเป็นเพราะเขาไม่ต้องการจะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองต่อหน้าองค์หญิงซิ่นหยาง

เขาเป็นผู้ชาย ต่อให้เดือดดาลเพียงใดก็ต้องอดทนไว้ จะมาลงที่สตรีมิได้เด็ดขา

บทที่ 469 สาวกตัวน้อย

ภายในห้องฝั่งตะวันตก เซียวเหิงกำลังเก็บกวาดข้าวของถูกรื้อกระจัดกระจายของเสี่ยวจิ้งคง หลังจากที่ได้ยินว่าเขามีของจะทำให้กู้เจียวตื่นเต้นยิ่งกว่า เจ้าตัวเล็กก็ทึกทักเอาเองว่าของสิ่งนั้นต้องถูกเก็บซ่อนไว้ในห้องนี้

เจ้าตัวเล็กรื้อกล่องล้มตู้ ทำรกแล้วแต่ไม่รู้จักเก็บเข้าที่ด้วยต