ตอน 457
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 341
พรสวรรค์ (2)
กู้เจียวแกะซองจดหมายออก
“ถึง จิ้งคง...จิ้งคง สบายดีหรือไม่ ข้าพี่หมิงเอง เจ้าจำข้าได้หรือไม่ ไปแคว้นเจาครานั้นได้รับข้อคิดมากมาย ข้ามีความสุขจนไม่อยากกลับ พอกลับไปแล้วก็เอาแต่คิดถึงเจ้ากับน้องอวี้ พวกเจ้าสองคนสบายดีหรือไม่”
เด็กน้อยเขียนจดหมายกลับไม่ได้เป็นภาษาพูดทั้งหมด
ตอน 458
บทที่ 342
ใกล้ชิด (1)
ตกกลางคืน เสี่ยวจิ้งคงเขียนจดหมายรำพึงรำพันถึงท่านพี่หมิงเอ๋อร์ของเขา ก่อนจะเหน็บจดหมายนั่นไว้ที่แผงคอของเจ้าเสี่ยวจิ่ว แล้วอุ้มมันไปหากู้เจียว “เจียวเจียว ดูนี่สิ!”
เสี่ยวจิ้งคงจะใช้เสี่ยวจิ่วส่งจดหมายให้ท่านพี่หมิงเอ๋อร์!
กู้เจียวหัวเราะชอบใจพลางเอามือลูบหัวเจ้าตัวเล็ก
ตอน 459
บทที่ 342
ใกล้ชิด (2)
พอเขาเดินเข้าไปที่ห้องเสวยอาหารในตำหนักเหรินโซ่ว พอได้เจอกับจวงไทเฮาที่นั่งทำหน้าเข้มงวดบนโต๊ะอาหาร ฉินฉู่อวี้ก็เกิดสะดุ้งจนเข่าอ่อนเกือบทรุดลงไปกองบนพื้น!
ใช่แล้ว แม้ตอนอยู่ข้างนอกจะทำตัวเป็นเด็กแสบแค่ไหน แต่พออยู่ต่อหน้าไทเฮา เขาก็เป็นแค่เจ้าเด็กอ้วนไร้พละกำลังคนหนึ่งเท่า