บทที่ 457 จำกันได้

“เหลวไหลอะไรของเจ้า! ใครเป็นอาเจ้า!” ซูกงกงดุเสียงต่ำ “อย่าคิดว่าหน้าตาเหมือนท่านโหวน้อยนิดหน่อยแล้วจะมีสิทธิ์มานับญาติมั่วซั่วเชียวนะ!”

หากคนในวังมาได้ยินวาจาพรรค์นี้เข้าได้จบเห่แน่

เซียวลิ่วหลังมองเซียวฮองเฮาที่หยุดฝีเท้าลง เซียวฮองเฮาไม่ได้หันกลับมา ลูกกระเดือกเขาขยับไหว

บทที่ 458 อวดดี

กำหนดตัดสินโทษของหนิงอ๋องเกิดขึ้นในเดือนเก้า ปลดฐานันดรองค์ชายออก และลดระดับลงไปเป็นสามัญชน เพียงแต่ไม่ได้เนรเทศ แต่หาคฤหาสน์นอกเมืองหลวงให้แห่งหนึ่ง เรียกได้ว่าเป็นการคุมขังอีกรูปแบบหนึ่ง

นี่เป็นผลลัพธ์หลังจากที่จวงไทเฮาทรงมีเมตตา หากราชครูจวงที่เป็นตาคิดถึงเขาจริงๆ ก็ยังไปเยี่ย

บทที่ 459 ความจริงในเหตุเพลิงไหม้

หลังจากที่กู้เจียวออกจากวังก็เดินทางไปที่ถนนจูเชวี่ย

กระบวนการรักษาขั้นแรกขององค์หญิงซิ่นหยางเป็นอันเสร็จสิ้น ผลออกมาไม่เลวเลยทีเดียว และกำลังจะเข้าสู่กระบวนการรักษาขั้นที่สอง

กู้เจียวนำยาที่หยิบออกจากกล่องยาน้อยขอองนางบรรจุในขวดแล้วยื่นให้แก่องค์หญิง

ทั้ง