บทที่ 440 แตกพ่าย

กู้เจียวพยักหน้าให้อวี้จิ่น “ขอบคุณท่านนักที่บอกข้าเรื่องพวกนี้ เรื่องที่ท่านบอกข้าสำคัญยิ่งนัก”

“ตั่งไม้มาแล้วขอรับ!”

คนรถถือตั่งไม้กึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้ามา

อวี้จิ่นตบ ลงบนหลังมือของกู้เจียวเบาๆ คนรถวางตั่งไม้ลงข้างกายกู้เจียว กู้เจียวย่ำลงบนตั่งไม้ขึ้นรถม้า

ระหว่างทางกลับ ก

บทที่ 441 แผนซ้อนแผน

ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกัน ด้านนอกก็มีเสียงลมหายใจแผ่วเบาดังขึ้น

“ผู้ใดกัน!” แววตาของฉีเฟยตื่นตระหนก พลันเล็งอาวุธลับออกไปทางด้านนอกทันที

“หยุดนะ!” หนิงอ๋องตะโกน

นั่นเหมือนปฏิกิริยาตอบสนองโดยจิตใต้สำนึกของเขา

ฉีเฟยได้ยินคนเป็นนายบอกให้เขาหยุด แต่เสียดายที่อาวุธลับถูกขว้า

บทที่ 442 เติบโต

กู้เจียวกลับมาถึงตรอกปี้สุ่ย องครักษ์ลับของกู้เหยี่ยนบอกนางว่าวันนี้มีคนมาป้วนเปี้ยน เป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง คาดว่าน่าจะเป็นองครักษ์ลับเช่นกัน เดินกลับไปกลับมาในตรอกอยู่พักใหญ่ เพื่อจับตาดูบ้านพวกเราเอาไว้เป็นหลัก

“เป็นคนของท่านชายหมิงเย่ว์อะไรนั่นอีกหรือไม่” กู้เจียวถาม

ท่านชายหมิง