บทที่ 439 ความจริง

พู่กันในมือขององค์หญิงซิ่นหยางหยุดลง

อวี้จิ่นนวดน่องขาของกู้เจียวไปพลาง จ้องมององค์หญิงซิ่นหยางไปพลาง

อันที่จริงอวี้จิ่นเองก็ไม่แน่ใจว่าองค์หญิงซิ่นหยางรู้สึกอย่างไรกับนายน้อยกันแน่ จะว่าห่วงใย นางก็ใจแข็งไม่ยอมรับเขาเสียที จะว่าไม่สนใจ แต่นางก็ยังทุกข์ใจจนหมดสติไปเพราะเรื่องร

บทที่ 440 แตกพ่าย

กู้เจียวพยักหน้าให้อวี้จิ่น “ขอบคุณท่านนักที่บอกข้าเรื่องพวกนี้ เรื่องที่ท่านบอกข้าสำคัญยิ่งนัก”

“ตั่งไม้มาแล้วขอรับ!”

คนรถถือตั่งไม้กึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้ามา

อวี้จิ่นตบ ลงบนหลังมือของกู้เจียวเบาๆ คนรถวางตั่งไม้ลงข้างกายกู้เจียว กู้เจียวย่ำลงบนตั่งไม้ขึ้นรถม้า

ระหว่างทางกลับ ก

บทที่ 441 แผนซ้อนแผน

ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกัน ด้านนอกก็มีเสียงลมหายใจแผ่วเบาดังขึ้น

“ผู้ใดกัน!” แววตาของฉีเฟยตื่นตระหนก พลันเล็งอาวุธลับออกไปทางด้านนอกทันที

“หยุดนะ!” หนิงอ๋องตะโกน

นั่นเหมือนปฏิกิริยาตอบสนองโดยจิตใต้สำนึกของเขา

ฉีเฟยได้ยินคนเป็นนายบอกให้เขาหยุด แต่เสียดายที่อาวุธลับถูกขว้า