บทที่ 331

มองออก (2)

เซียวลิ่วหลัวไปยังตำหนักเหรินโซ่ว

จวงไทเฮากับกำลังตรวจสมุดบัญชี ฉินกงกงเชิญเซียวลิ่วหลังเข้ามาพลางถาม “จะให้ข้ากราบทูลไทเฮาหรือไม่”

“ไม่เป็นไร ข้าแค่เอาของกินมาให้ไทเฮานิดหน่อยน่ะ” เซียวลิ่วหลังเอ่ยพลางยื่นกล่องอาหารที่เตรียมมาให้กับฉินกงกง “จิ้งคงเก็บพุทรา รบเร้าข้าว่าอย่

บทที่ 332

เลิกเข้าใจผิด (1)

จี้จิ่วอาวุโสเอ่ยต่อ “ยังไม่มีใครรู้เรื่องนี้มากนัก ข่าวที่ออกไปคือจิ้งไท่เฟยเป็นผู้ขออาสาออกนอกวังเอง ข้าเองก็มารู้เรื่องอีกทีจากฝ่าบาทว่าเป็นจวงไทเฮาที่ใช้อำนาจกดดันให้จิ้งไท่เฟยออกจากวัง”

เมื่อเซียวลิ่วหลังได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถาม “ฝ่าบาทคงคิดว่าความร

บทที่ 332

เลิกเข้าใจผิด (2)

ในป่าไม่ไกลออกไปนัก เงาตะคุ่มของกลุ่มคนได้ปรากฏขึ้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในห้องอันมืดมิด มืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วตัวเอง

หนึ่งในเงามืดได้เอ่ยขึ้น “เรียนนายท่าน ทางนั้นมีองครักษ์ฝีมือดีคอยติดตามตลอดทาง ข้าน้อยมิอาจลงมือได้ขอรับ”

ส่วนเงาดำอีกร่างหนึ่งยื่นมือออกแ