บทที่ 330

ลูกดิ้น (2)

น้ำเสียงอ่อนแรงดังขึ้นเหนือศีรษะของฉินกงกง ฉินกงกงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นใบหน้าดวงน้อยของกู้เจียวที่ดำมะเมี่ยมเพราะแรงระเบิด ผมเผ้ายุ่งเหยิง ท่อนแขนท่อนขาห้อยตกลงมา ราวกับตุ๊กตาไร้วิญญาณที่ถูกแขวนอยู่บนกิ่งไม้สูง

ริมฝีปากน้อยของกู้เจียวเผยออ้า พ่นเขม่าควันดำออกมา

ฉินกงกง “.

บทที่ 331

มองออก (1)

ยามค่ำคืน กู้เจียวนั่งอยู่ในห้อง จดบันทึกระดับพลังและข้อเสียของอาวุธลับแต่ละประเภทที่ทำจากดินปืน ไม่ทันรู้ตัวท้องฟ้าก็มืดเสียแล้ว

ก๊อกก๊อกก๊อก

จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูเบาๆ ลอยมา กู้เจียวนวดคลึงลำคอที่เมื่อยล้า เหลียวไปมองประตูห้องที่แง้มไว้ “ประตูเปิดอยู่ เข้ามาเถิด”

เซีย

บทที่ 331

มองออก (2)

เซียวลิ่วหลัวไปยังตำหนักเหรินโซ่ว

จวงไทเฮากับกำลังตรวจสมุดบัญชี ฉินกงกงเชิญเซียวลิ่วหลังเข้ามาพลางถาม “จะให้ข้ากราบทูลไทเฮาหรือไม่”

“ไม่เป็นไร ข้าแค่เอาของกินมาให้ไทเฮานิดหน่อยน่ะ” เซียวลิ่วหลังเอ่ยพลางยื่นกล่องอาหารที่เตรียมมาให้กับฉินกงกง “จิ้งคงเก็บพุทรา รบเร้าข้าว่าอย่