ตอน 420
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 322
ความจริงเปิดเผย (2)
“ปล่อยมือเรา! หรือเจ้าจะให้เราเรียกฮั่วจี้จิ่วมาที่ตำหนักบรรทมของไทเฮา ตามเราไปที่ห้องทรงอักษร!”
“พ่ะย่ะค่ะ” เซียวลิ่วหลังจึงคลายมือออก
จี้จิ่วอาวุโสถูกเรียกตัวเข้าวังหลวง
ฮ่องเต้ไม่ปล่อยโอกาสให้เขากับเซียวลิ่วหลังได้ตระเตรียมการ สั่งคนให้พาตัวเซียวลิ่วหลังออกไป
ตอน 421
บทที่ 322
ความจริงเปิดเผย (3)
“เจ้ามาทำอะไร” จวงไทเฮาพลิกเปิดหน้าบัญชี ถามอย่างไม่แยแส
“ผ่านมาพ่ะย่ะค่ะ” เซียวลิ่วหลังตอบ
สองคนนี้ทำราวกับว่าหากอธิบายออกไปสักประโยคคงขาดใจตายเอาได้ จึงไม่มีใครยอมเอ่ยปากพูดก่อน
“กระหม่อมขอทูลลา”
อันที่จริงก็ไม่ได้เป็นอะไรมากสินะ เขาแค่แวะมาเยี่ยมก็เท่านั้น
ตอน 422
บทที่ 323
อภิมหาเศรษฐี (1)
บุรุษนอกวังไม่อาจเข้านอกออกในวังหลังได้สะดวก คนที่สามารถเข้าออกได้ต้องมีราชโองการหรือรับสั่งจากฮ่องเต้เท่านั้น แต่เห็นได้ชัดว่าจวงไทเฮาเองก็มีอำนาจนั้นเช่นกัน
ราชครูจวงถูกฉินกงกงพาตัวมายังตำหนักเหรินโซ่ว ฉินกงกงเคร่งครัดตามกฎระเบียบ ใบหน้ายิ้มแย้มเป็นกันเอง ทำเอาคนคาดเ