บทที่ 420 พร้อมหน้า (2)

ทว่าการขัดจังหวะเช่นนี้ ความอึดอัดในใจทุกคนที่หลงเหลืออยู่ก็มลายหายสิ้น ไม่มีใครล้อหลินเฉิงเย่ว่าติดอ่าง และไม่มีใครหัวเราะเยาะหนานเซียงว่าใบหน้าเสียโฉม

ในตอนนั้นเองเซียวลิ่วหลังก็ก้าวเข้ามาในลานบ้าน เมื่อครู่นี้เขาไปซื้อสุราที่ร้านสุราเล็กๆ ของร้านย่าโจว

หนานเซียงมาเมื

บทที่ 421 เจียวเจียวคนหน้าเนื้อใจเสือ (2)

“ไม่รู้จักพยุงไทเฮาเลยสักนิด” จวงกุ้ยเฟยมองกู้เจียวพลางพึมพำขึ้น แม้นางจะมองออกว่าร่างกายไทเฮาแข็งแรงดีมาก ไม่ต้องให้ใครช่วยพยุงก็ตาม

“ไทเฮา ตรงนี้แดดแรงนัก ไปนั่งในศาลาดีกว่านะเพคะ” จวงกุ้ยเฟยเอ่ย

จวงไทเฮาเอ่ยเสียงเรียบ “จะไปเจ้าก็ไปเอง ข้ามาเพื่อตากแ

บทที่ 422 พบความจริง (2)

เมื่อกู้เจียวลอบเข้าตำหนักบูรพามา ไท่จื่อก็เพิ่งจะออกจากประตูไป

ยามนี้ฟากฟ้ายังไม่มืดสนิท หลบบนหลังคาไม่เหมาะเท่าใด เพราะจะถูกพบได้ง่าย กู้เจียวจึงถือโอกาสพลิกตัวเข้าคลังเล็กๆ ในตำหนักบรรทมของไท่จื่อเฟยจากประตูหลัง

นี่เป็นคลังส่วนตัวของไท่จื่อเฟย โดยมีผนังกั้นแยกจากห้อ