บทที่ 322

ความจริงเปิดเผย (1)

ภายในตำหนักเหรินโซ่ว จวงไทเฮากำลังจัดการบัญชีที่สะสมในช่วงหลายวันที่ผ่านมา

เมื่ออายุอานามมากขึ้น หลังจากป่วยหนักครั้งใหญ่จึงใช้เวลานานกว่าจะหายดีดังเดิม ในที่สุดยามนี้นางก็รู้ซึ้งยิ่งกว่าเดิมแล้วว่าการพักฟื้นในชนบทแต่ก่อนนั้นลำบากเพียงใด

โรคเรื้อนไม่เหมือนไข้หวัดท

บทที่ 322

ความจริงเปิดเผย (2)

“ปล่อยมือเรา! หรือเจ้าจะให้เราเรียกฮั่วจี้จิ่วมาที่ตำหนักบรรทมของไทเฮา ตามเราไปที่ห้องทรงอักษร!”

“พ่ะย่ะค่ะ” เซียวลิ่วหลังจึงคลายมือออก

จี้จิ่วอาวุโสถูกเรียกตัวเข้าวังหลวง

ฮ่องเต้ไม่ปล่อยโอกาสให้เขากับเซียวลิ่วหลังได้ตระเตรียมการ สั่งคนให้พาตัวเซียวลิ่วหลังออกไป

บทที่ 322

ความจริงเปิดเผย (3)

“เจ้ามาทำอะไร” จวงไทเฮาพลิกเปิดหน้าบัญชี ถามอย่างไม่แยแส

“ผ่านมาพ่ะย่ะค่ะ” เซียวลิ่วหลังตอบ

สองคนนี้ทำราวกับว่าหากอธิบายออกไปสักประโยคคงขาดใจตายเอาได้ จึงไม่มีใครยอมเอ่ยปากพูดก่อน

“กระหม่อมขอทูลลา”

อันที่จริงก็ไม่ได้เป็นอะไรมากสินะ เขาแค่แวะมาเยี่ยมก็เท่านั้น