บทที่ 291

หยอกล้อ

สายตาของเสี่ยวจิ้งคงจับจ้องไปที่เซวียนผิงโหวราวกับกำลังมองคนสติฟั่นเฟือน “ไก่น้อย…”

พอเซวียนผิงโหวเอ่ยจบ เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ควรพูดออกไป ไม่เช่นนั้นเจ้าตัวเล็กต้องเข้าใจผิดแน่ๆ 

และแล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ 

“เงียบ! ไม่ต้องพูดต่อแล้ว!” เซวียนผิงโหวผวายิ่งกว่าตอนไปออ

บทที่ 292

ทำให้ยุ่งยาก

สภาพอากาศในเมืองหลวงช่วงปลายเดือนห้าเริ่มร้อนอบอ้าวเหมือนช่วงกลางฤดูร้อน

เซียวลิ่วหลังเข้ามาอยู่ในสำนักฮั่นหลินมาเป็นเวลายี่สิบวันแล้ว แต่เนื่องจากเขายังใหม่สำหรับที่นี่ จึงยังคงเน้นเรื่องการเรียนรู้เป็นหลัก

ช่วงเช้าจะมีขุนนางซื่อตู๋หรือไม่ก็ขุนนางซื่อเจี่ยงมาสอนหนังสือ

บทที่ 293

คนโปรดของราชเลขา (1)

เย่ว์หลัวซานอยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวงนัก เดินทางออกจากประตูเมืองฝั่งใต้จากนั้นมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณสิบลี้ก็ถึง

ห้องสมุดเย่ว์หลัวซานมีประตูทางเข้าสองฝั่ง โดยหอที่เก็บหนังสือและเหล่าพงศาวดารตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกและตะวันตก

เจ้าของห้องสมุดนี้ไม่ชอบหนั