บทที่ 34 ซื้อภูเขา

หลังจากได้เงินมา กู้เจียวก็ครุ่นคิดว่าจะเอาไปใช้อะไรดี

วันที่สองเซียวลิ่วหลังกลับมาจากสำนักบัณฑิต ครอบครัวสามคนนั่งกินข้าวอยู่กลางโถง

แม้จะพูดว่าครอบครัวสามคน แต่ความจริงแล้วระหว่างกันไม่มีความสัมพันธ์อันใด ทั้งยัง

น่าแปลกที่บรรยากาศดูกลมเกลียวยิ่งนัก

หญิงชรากัดน่องไก

บทที่ 35 พานพบ

กู้เจียวสะพายตะกร้ามุ่งหน้าไปยังอีกฝั่งของภูเขา

วัดนั้นแม้จะอยู่บริเวณไหล่เขา แต่เส้นทางนั้นไม่ง่ายเลย ระหว่างทางมีช่วงที่ไม่มีบันได เป็นกองหิมะทั้งหมด แต่โชคก็ยังเข้าข้างกู้เจียวที่พานางมาถึงตรงนี้ได้ ด้วยความที่นางเคยปีนเขาและออกกำลังกายอย่างหนัก ทำให้นางไม่ถอดใจไปก่อน

ฝีเท้าของ

บทที่ 36 ปานแดง

ฮูหยินชี้ไปทางเตียงเตา พลางยิ้มให้ “นั่งคุยเถิด”

กู้เจียวหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงเตา ทั้งสองอยู่ห่างกันแค่โต๊ะเล็กกั้น ขนมหน้าตาน่าทานวางเรียงอยู่บนนั้น

ฮูหยินเลื่อนขนมไปทางกู้เจียว “คงหิวแล้วสินะ กินก่อนสิ ประเดี๋ยวข้าววัดก็มาแล้ว”

“เจ้าค่ะ” กู้เจียวเดินทางมาตั้งไกลคงไม่แปลกที่จะ