บทที่ 270

พบกันอีกครา (1)

ทั้งสองนั่งรถม้าของเว่ยกงกงเข้าวังหลวง

อย่างไรเสียเว่ยกงกงก็เป็นผู้ดูแลใหญ่ของตำหนักหวาชิง หน้าประตูวังไม่มีใครกล้าขวางรถม้าของเขา คนทั้งกลุ่มจึงเข้าวังมาได้อย่างราบรื่น

หากว่ากันอย่างจริงจังตำหนักหวาชิงเป็นของวังหลัง ชายนอกเข้ามาได้ เพียงแต่เข้าเฝ้าฮ่องเต้ไม่ได้ เว่ย

บทที่ 270

พบกันอีกครา (2)

ต้นเดือนห้า ผลการสอบราชสำนักก็ออกมา ตู้รั่วหานมีชื่อในประกาศอันดับที่เจ็ด เฝิงหลินกับหลินเฉิงเย่ได้ที่แปดสิบกับเจ็ดสิบเก้าในจำนวนที่รับทั้งหมดแปดสิบคน

ในบรรดาจิ้นซื่อที่เข้าร่วมการสอบ มีจิ้นซื่อขั้นหนึ่งระดับสองเจ็ดสิบสองคน ที่เหลือล้วนเป็นจิ้นซื่อขั้นหนึ่งระดับสามทั้งห

บทที่ 270

พบกันอีกครา (3)

ดวงตากลมโตของเสี่ยวจิ้งคงกะพริบปริบๆครู่หนึ่ง แล้วก้าวไปหาก้าวหนึ่ง ก่อนกอดแขนนางไว้ เอ่ยด้วยสีหน้าบ้องแบ๊วน่าเอ็นดู “เจียวเจียว เจ้าพาข้าไปด้วยได้หรือไม่ ข้าไม่ได้อยู่กับเจ้าตั้งหลายวันแล้วนะ ข้าคิดถึงเจ้าม๊ากมาก”

หากฮ่องเต้อยู่ที่นี่ก็คงจะฟังออกว่าเจ้าลูกชายจ้ำม่ำของต