บทที่ 324 คืบหน้า (2)

กู้เจียวเดินผ่านลานด้านหน้าเรือนเข้าไปยังห้องโถง จังหวะที่นางกำลังจะเดินไปห้องฝั่งตะวันตก ก็เหลือบไปเห็นว่าประตูห้องหนังสือเปิดแง้มไว้ ภายในจุดตะเกียงน้ำมันดวงหนึ่ง เซียวลิ่วหลังกำลังอ่านหนังสืออย่างขะมักเขม้นใต้แสงไฟนั้น

ปกติแล้วประตูห้องหนังสือไม่เคยเปิดแง้มไว้ ยิ่งยามที่เซ

บทที่ 325 ตบหน้า (2)

ราชครูจวงกลับไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ เขาปล่อยม่านลง ให้รถม้าเคลื่อนตัวไปอย่างเย็นชา

ราชครูจวงโมโหเซียวลิ่วหลังมาก ด้วยเหตุนี้พอกลับไปถึงจวนแล้วโทสะก็ยังไม่คลายลงสักนิด

“นายท่าน” ผู้ดูแลยกกาน้ำชามาให้ เขาทราบเรื่องราวจากคนขับรถแล้ว จึงปลอบ “ท่านระงับโทสะด้วย ท่านต่างหากที่เป็นญาติบ

บทที่ 326 ชอบ (2)

อันจวิ้นอ๋องหัวเราะเย้ยหยัน “นางไม่มีสิทธิ์แต่งกับข้าแล้วใครมีล่ะ”

ไม่มีใครมีสิทธิ์ทั้งนั้น พี่ชายเป็นบุรุษที่ดีที่สุดและเก่งกาจที่สุดในโลก พวกนางไม่คู่ควรกับพี่ชายสักคน!

ทว่าคำพูดในใจเหล่านี้จวงเย่ว์ซีไม่กล้าเอ่ยออกไป

นางสัมผัสได้ว่าพี่ชายโกรธจริงๆ บางทีพี่ชายอาจจะไม่ต้องการ