บทที่ 316 รุมรักเจียวเจียว (2)

แม่นาง เจ้าก็ช่างไร้เดียงสานัก เจ้ารู้หรือไม่ว่าทั้งสองคนคือใคร คนหนึ่งเป็นถึงกษัตริย์แห่งแคว้นเจา อีกคนเป็นเจ้าไร้มงกุฎมีอำนาจล้นราชสำนัก ทั้งสองคนจะมาเป่ายิงฉุบให้เจ้ารึ

เฮอะๆ !

ครู่ต่อมาทุกคนต่างถูกตบหน้ากันฉาดใหญ่

เพราะผู้เป็นใหญ่สูงสุดแห่งแคว้นเจาสองคนถลกแขน

บทที่ 317 ทำลาย

ช่วงบ่าย มีคนจากค่ายทหารมาส่งข่าว “ดูเหมือนยาห้ามเลือดที่ได้มาจะมีปัญหานะขอรับ ท่านหมอหลู่จึงอยากจะเชิญท่านไปที่ค่ายทหารสักหน่อยขอรับ!”

นี่เป็นเรื่องสำคัญ เพราะทางโรงหมอส่งยาไปให้ที่ค่ายทหารไม่ใช่จำนวนแค่ขวดสองขวด แต่เป็นร้อยเป็นพันขวด หากเกิดปัญหาขึ้นต้องรีบแก้ไขโดยด่วน เพราะเรื่อ

บทที่ 318 รุ่งโรจน์

ณ วังหลวงใต้แสงจันทร์

ไท่จื่อเฟยนั่งบนพระที่นั่งไม้ที่ส่งกลิ่นหอม เบื้องหน้าของนางคือโต๊ะยาวที่มีกระดานหมากวางอยู่

ไท่จื่อเฟยมิใช่คนที่ชอบอะไรหวือหวาเท่าใดนัก ในวันสบายๆ ของนางมักจะชอบอยู่เฉยๆ เว้นเสียแต่เวลาที่ฉินฉู่อวี้มาเล่นด้วย แต่ด้วยความที่ช่วงนี้ฉินฉู่อวี้ย้ายไปอยู่ท