ตอน 315
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 315 ความจริง
เซียวลิ่วหลังรู้จักกู้เจียวมานานขนาดนี้ ตั้งแต่กู้เจียวไม่ปัญญาอ่อน นางก็ไม่เคยมีสภาพอเนจอนาถขนาดนี้มาก่อนเลย
เขาแค่แตะต้องยาทาแผลของนางเท่านั้น จู่ๆ นางก็โวยวายขึ้นมา ไม่เพียงแต่แย่งยาทาแผลลื่นๆ ห่อเล็กๆ ที่เขาฉีกออกเท่านั้น ยังโผไปทับยาทาแผลเต็มเตียงเหมือนเสี่ยวปาปกหวงอาหารด้ว
ตอน 316
บทที่ 316 รุมรักเจียวเจียว (2)
แม่นาง เจ้าก็ช่างไร้เดียงสานัก เจ้ารู้หรือไม่ว่าทั้งสองคนคือใคร คนหนึ่งเป็นถึงกษัตริย์แห่งแคว้นเจา อีกคนเป็นเจ้าไร้มงกุฎมีอำนาจล้นราชสำนัก ทั้งสองคนจะมาเป่ายิงฉุบให้เจ้ารึ
เฮอะๆ !
ครู่ต่อมาทุกคนต่างถูกตบหน้ากันฉาดใหญ่
เพราะผู้เป็นใหญ่สูงสุดแห่งแคว้นเจาสองคนถลกแขน
ตอน 317
บทที่ 317 ทำลาย
ช่วงบ่าย มีคนจากค่ายทหารมาส่งข่าว “ดูเหมือนยาห้ามเลือดที่ได้มาจะมีปัญหานะขอรับ ท่านหมอหลู่จึงอยากจะเชิญท่านไปที่ค่ายทหารสักหน่อยขอรับ!”
นี่เป็นเรื่องสำคัญ เพราะทางโรงหมอส่งยาไปให้ที่ค่ายทหารไม่ใช่จำนวนแค่ขวดสองขวด แต่เป็นร้อยเป็นพันขวด หากเกิดปัญหาขึ้นต้องรีบแก้ไขโดยด่วน เพราะเรื่อ