บทที่ 31 เคียงหมอน

พอได้ยินว่าเหลือห้องสุดท้ายเพียงห้องเดียว ทั้งสองคนก็นิ่งไป

คนงานมองทั้งสองคนอย่างสงสัย “ท่านทั้งสองลังเลอะไรอยู่หรือ ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่า

ช่วงใกล้สินปีแบบนี้ โรงเตี๊ยมที่ไหนก็คึกคักกันทั้งนั้น บวกกับวันนี้จู่ๆ ก็มีหิมะตกหนักอีก พ่อค้าต่างถิ่นต่างหยุดพักที่หมู่บ้านเรา หากท่า

บทที่ 32 โอบกอด

กู้เจียวในชาติก่อนไม่เคยร่วมเตียงเคียงหมอนกับใคร แม้แต่เพื่อนร่วมหอพักผู้หญิงก็ไม่เคยเหมือนกัน เดิมทีคิดว่าจะนอนไม่หลับ แต่เพียงไม่นานก็หลับไปพร้อมกับบรรยากาศอันแสนสงบ

นางหลับไปแล้ว แต่เซียวลิ่วหลังกลับยังหลับไม่ลง

เขามองกู้เจียวที่นอนอยู่ข้างกายตนเอง ละอองหิมะจากนอกหน้าต่างปลิวเ

บทที่ 33 ง้องอน

คราวนี้ตระกูลกู้เจ็บไปถึงกระดูกสันหลังเลยก็ว่าได้ เงินตั้งสี่สิบตำลึง สมบัติถูกนำไปจ่ายค่าปรับหมดแล้ว ทั้งยังภาพลักษณ์ที่กู้ต้าซุ่นสร้างมาอย่างยากลำบากก็ถูกปนปี้จนสิ้นไปกับคราวนี้

หลังจากนั้นอีกนาน ตระกูลกู้ก็คงไม่มีหน้าออกไปหาเรื่องใครได้อีก

กู้เจียวอารมณ์ดี มื้อเย็นวันนี้จึงกิน