บทที่ 303 ตอบโต้

เมื่อแม่ชีน้อยลืมตาขึ้นมาอีกคราก็นอนอยู่บนเตียงคนไข้ในโรงหมอเสียแล้ว

นางชะงักไป นานทีเดียวจึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ตัวเองตกลงมาจากชั้นบน

นางอาจจะตกลงมาตายก็ได้

แม่ชีน้อยหลับตาลง

ไหนๆ ก็ตายไปแล้ว หลับๆ ไปให้มันจบๆ

“ไม่เอา!”

จู่ๆ ด้านนอกพลันมีเสียงเล็กแหลมแสนเย่อหยิ่งของหน

บทที่ 304 ไทเฮาเอาใจ (2)

กู้จิ่นอวี๋หน้าซีดเผือด “องค์ชายห้า!”

“เจ้าหลบไป! มิฉะนั้นเจ้าจะต้องโทษไปด้วย!” น้อยนักที่องค์ชายห้าจะพูดแรงๆ ใส่กู้จิ่นอวี๋ เห็นได้ชัดว่าเขาเดือดดาลขึ้นมาจริงๆ แล้ว

กู้จิ่นอวี๋ไม่กล้าส่งเสียงอีก

กู้เจียวขมวดคิ้วอย่างรำคาญ “ข้าจะพูดครั้งสุดท้าย หลบไป”

องค์ชายห้าเอ่ยอ

บทที่ 305 องค์หญิง

ภาพลักษณ์ของจวงไทเฮาไม่ได้พังทลายลงง่ายๆ อย่างไรเสียนางก็ไม่แยแสคนอื่นอยู่แล้ว

ซูเฟยกำลังจะเรียกร้องความเป็นธรรมให้องค์ชายห้า แววตาเย็นเยียบของจวงไทเฮาก็กวาดมองมา ซูเฟยตกใจจนหน้าซีดเผือด

จวงไทเฮามาอย่างรวดเร็วและกลับอย่างรวดเร็วเช่นกัน เวลาเพียงพริบตาเดียวเกี้ยวหงส์ก็เคลื่อนไป