ตอน 303
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 247
ผู้กล้า
หมิงเอ๋อร์ที่โดนฝ่ามือหนักของชายคนนั้นตบเข้าจนเกิดอาการมึนงง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ
เสี่ยวจิ้งคงควักกระเป๋ากางเกงแล้วคว้าลูกอมขึ้นมายัดใส่ปากหมิงเอ๋อร์ “กินนี่สิ เจียวเจียวบอกว่ากินน้ำตาลแล้วจะมีแรง”
“ขะ ขอ ขอโทษด้วย…” หมิงเอ๋อร์เอ่ยอย่างอ่อนแรง
“เจ้าว่าอย่างไรนะ”
ตอน 304
บทที่ 248
สิ้นสุด (1)
ณ ห้องข้างกัน กู้เจียวเพิ่งจะทายาให้เสี่ยวจิ้งคงเสร็จ ที่จริงเสี่ยวจิ้งคงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก แต่จิตใจของเขาถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก
เส้นผมสุดที่รัก จากที่ขึ้นน้อยอยู่แล้ว ตอนนี้หายหมดเกลี้ยงเลย ต่อหน้าคนอื่นเขาไม่กล้าแสดงอาการ แต่พออยู่กับกู้เจียว เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป
ตอน 305
บทที่ 248
สิ้นสุด (2)
“ถ้าเจ้ามีโอกาสไปเที่ยวแคว้นเหลียง อย่าลืมมาหาข้าที่จวนอ๋องล่ะ ข้าจะพาเจ้ากินของอร่อย!”
ตั้งแต่ที่หมิงเอ๋อร์รู้ว่าเสี่ยวจิ้งคงเป็นเด็กกินไม่เลือก ก็เลยมองว่าเสี่ยวจิ้งคงเป็นพวกบ้าอาหาร
เสี่ยวจิ้งคงนึกในใจ ที่จริงแล้วคนที่กินไม่เลือกมากที่สุดน่าจะเป็นท่านย่ามากกว่า
“