บทที่ 246

พี่น้อง

หมิงเอ๋อร์รู้วิธีลัดเลาะเพื่อหลบพวกทหารยาม ไม่นานเขาก็เดินพ้นเขตสวนหลวง และออกมาทางถนนใหญ่ที่มีคนและรถม้าวิ่งเดินกันให้ขวักไขว่ สักพัก เขาเห็นว่ามีรถม้าและสารถีกำลังจอดรอลูกค้าอยู่ หมิงเอ๋อร์ก็รีบวิ่งเข้าไปหา “ไปเมี่ยวโส่วถัง!”

สารถีมองเขาด้วยสายตาประหลาด

หมิงเอ๋อร์ยื่น

บทที่ 247

ผู้กล้า

หมิงเอ๋อร์ที่โดนฝ่ามือหนักของชายคนนั้นตบเข้าจนเกิดอาการมึนงง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ

เสี่ยวจิ้งคงควักกระเป๋ากางเกงแล้วคว้าลูกอมขึ้นมายัดใส่ปากหมิงเอ๋อร์ “กินนี่สิ เจียวเจียวบอกว่ากินน้ำตาลแล้วจะมีแรง”

“ขะ ขอ ขอโทษด้วย…” หมิงเอ๋อร์เอ่ยอย่างอ่อนแรง

“เจ้าว่าอย่างไรนะ”

บทที่ 248

สิ้นสุด (1)

ณ ห้องข้างกัน กู้เจียวเพิ่งจะทายาให้เสี่ยวจิ้งคงเสร็จ ที่จริงเสี่ยวจิ้งคงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก แต่จิตใจของเขาถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก

เส้นผมสุดที่รัก จากที่ขึ้นน้อยอยู่แล้ว ตอนนี้หายหมดเกลี้ยงเลย ต่อหน้าคนอื่นเขาไม่กล้าแสดงอาการ แต่พออยู่กับกู้เจียว เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป