บทที่ 291 หยอกล้อ

สายตาของเสี่ยวจิ้งคงจับจ้องไปที่เซวียนผิงโหวราวกับกำลังมองคนสติฟั่นเฟือน “ไก่น้อย…”

พอเซวียนผิงโหวเอ่ยจบ เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ควรพูดออกไป ไม่เช่นนั้นเจ้าตัวเล็กต้องเข้าใจผิดแน่ๆ 

และแล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ 

“เงียบ! ไม่ต้องพูดต่อแล้ว!” เซวียนผิงโหวผวายิ่งกว่าตอนไปออกร

บทที่ 292 ทำให้ยุ่งยาก

สภาพอากาศในเมืองหลวงช่วงปลายเดือนห้าเริ่มร้อนอบอ้าวเหมือนช่วงกลางฤดูร้อน

เซียวลิ่วหลังเข้ามาอยู่ในสำนักฮั่นหลินมาเป็นเวลายี่สิบวันแล้ว แต่เนื่องจากเขายังใหม่สำหรับที่นี่ จึงยังคงเน้นเรื่องการเรียนรู้เป็นหลัก

ช่วงเช้าจะมีขุนนางซื่อตู๋หรือไม่ก็ขุนนางซื่อเจี่ยงมาสอนหนังสือ โด

บทที่ 293 คนโปรดของราชเลขา (2)

เนื่องจากภาระงานหนัก พวกเขาจึงจัดการได้เพียงไม่ถึงหนึ่งในสาม และยังไม่ได้เริ่มซ่อมแซมหนังสือโบราณที่เสียหาย

เซียวลิ่วหลังมาทำงานที่สำนักฮั่นหลินได้ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ ที่เขาเรียนประวัติศาสตร์ได้ดีก็เพราะตาเฒ่าเฟิง ผู้ที่ทิ้งหนังสือประวัติศาสตร์กองใหญ่ไว้ให้เซียวลิ่วหล