บทที่ 287 โอ๋เจียวเจียว

เหตุใดไทเฮาถึงเสด็จออกนอกวังเอาเวลานี้

ถังเย่ว์ซานเป็นคนหูดีมาก แต่กระนั้นก็ยังสงสัยว่าตนเองหูฝาดไปหรือไม่ เขาเหลียวไปมองประตูวังหลวง แล้วก็เห็นเกี่ยวหงส์ทองของไทเฮาเปล่งประกายท่ามกลางราตรีอันมืดมิดเข้าจริงๆ

“ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!” เขาตะโกนลั่น

มือธนูรีบลดคันศรลงในทันใด

บทที่ 288 ไทเฮาออกโรง (3)

เขานิ่งงันไปอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ทันใดนั้นก็ก้าวเดินเข้าไปใกล้แล้วถีบเติ้งเกอร์จนกระเด็นไปอีกทาง “สารเลว! เจ้าเป็นใครถึงได้กล้าดูหมิ่นหมิงเอ๋อร์เช่นนี้!”

จวงไทเฮาขมวดคิ้ว

ฉินกงกงรีบเอ่ยเสียงขรึม “ใต้เท้าถัง ต่อหน้าพระพักตร์ไทเฮาอย่าได้ทำกิริยาหยาบช้าเช่นนี้!”

ถังเย่ว

บทที่ 289 ไทเฮาจอมกลั่นแกล้ง

ข่าวที่กู้ฉังชิงถูกปล่อยตัวโดยไม่ต้องรับผิดแพร่ออกไป เรื่องพิธีประลองอันดุเดือดก็เป็นที่เลื่องลือไปทั่วทั้งเมืองหลวงแล้วเช่นกัน แต่รายละเอียดนั้นทุกคนเองก็ไม่แน่ชัด อย่างเช่นว่าเรื่องที่ถังหมิงเคยถูกคนบุกเข้ามาทารุณกรรมในจวน เรื่องนั้นยังไม่ต้องพูดถึง เอาเป็นว่าตอนนี้กู้