บทที่ 235

ตบหน้า

ช่วงปลายเดือนสาม ทูตแคว้นเหลียงเดินทางมาถึงเมืองหลวงของแคว้นเจา

ราชเลขาหยวนและเอกอัครราชทูตรวมทั้งเซวียนผิงโหวก็มาต้อนรับถึงหน้าประตูเมืองด้วยตัวเอง

เดิมทีเซวียนผิวโหวไม่อยากมาสักเท่าไหร่ แต่คราวก่อนที่ถูกลงโทษให้คัดลายมือ เขาก็ยังคัดไม่เสร็จฮ่องเต้จึงรับสั่งให้เข้าไปรับทูตแค

บทที่ 236

คนสุดท้อง

รุ่ยอ๋องเฟยแสดงได้ดีอย่างยอดเยี่ยม พลอยให้รุ่ยอ๋องได้หน้าได้ตาไปด้วย เพราะฮ่องเต้เรียกองค์ชายสามไปชมอยู่นานสองนาน

รุ่ยอ๋องปรีดายิ่งนัก

ในบรรดาองค์ชายทั้งหมด อันที่จริงรุ่ยอ๋องดูเหมือนจะไม่ใช่คนโดดเด่นสะดุดตาที่สุด หากว่ากันเรื่องโดดเด่นแล้ว เขาก็สู้พี่ใหญ่อย่างหนิงอ๋องไม่ได

บทที่ 237

ตามหาหมอ (1)

หลังจากงานเลี้ยงจบลง ไท่จื่อเฟยก็กลับมาที่ตำหนักบูรพา

สีหน้าของไท่จื่อค่อนข้างกลัดกลุ้ม

“ฝ่าบาท” ไท่จื่อเฟยเดินไปหา “กำลังคิดอะไรอยู่หรือ”

ไท่จื่อทอดถอนใจ “หมู่นี้เจ้าสามได้หน้าได้ตาขึ้นเยอะเลย”

อันที่จริงไม่ใช่เรื่องเจ้าสามได้หน้าได้ตาขึ้นเยอะหรอก เป็นเขาที่ได้หน้าไ