บทที่ 284 จับคนร้ายตัวจริง

กู้เฉิงเฟิงเดินมานานมากจึงได้ข่มความเดือดดาลและอิจฉาในใจเอาไว้ได้ แต่สุดท้ายก็ยังโกรธอยู่ดี “ใครแทงข้างหลังกันแน่ ไม่เพียงแต่จะคิดบัญชีพี่ใหญ่ของข้า ซ้ำยังใส่ร้ายข้าด้วย! น่าโมโหนัก หากข้าจับได้ ข้าจะให้ม้าห้าตัวฉีกร่างมัน!”

เรื่องนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก ไม่แปลกหรอกที่จะวา

บทที่ 285 ความจริง

ห้องมืดมิดไร้แสงใด กลิ่นยาเส้นอ่อนๆ แผ่ออกจากกระถางกำยาน

ถังหมิงถูกพันไว้ทั้งตัวราวกับบ๊ะจ่าง ทั้งทรมานและเจ็บปวดจึงสลบไป ไม่รู้สึกเลยสักนิดว่ามีเงามืดร่างหนึ่งกำลังค่อยๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ตนอย่างเงียบเชียบ

เงามืดนั้นเดินมาหยุดอยู่หน้าเตียง ก่อนจะชูกริชในมือขึ้น ประกายกริชเย็นเ

บทที่ 286 ไทเฮาเสด็จ! (2)

วิชาตัวเบาของกู้เฉิงเฟิงนับว่าไม่เลว แต่ยอดฝีมือในจวนเหล่านั้นก็ไม่ใช่ไก่กา โดยเฉพาะยามนี้ที่พวกเขาพกธนูมาด้วย

ทหารเหล็กของจวนเซวียนผิงโหวและมือธนูของจวนหยวนไซว่ล้วนเป็นที่เลื่องชื่อในหกแคว้น

ธนูแกร่งถูกง้างเป็นทิวแถว ลูกธนูหวีดหวิวร่ำร้องเต็มผืนฟ้า ถนนหนทางเต็มไปด้วยห่