บทที่ 283 พี่ชายน้องสาว (2)

“ร้องพอหรือยัง” กู้เจียวมองเขานิ่งๆ

กู้เฉิงเฟิงแค่นเสียงเอ่ยในใจว่าข้าร้องดังอย่างที่เจ้าว่าที่ไหน คนบางคนสร่างเมาแล้วก็ลืมไปแล้วว่าคว้าหูข้าไปโหยหวนอย่างบ้าคลั่งไปตลอดทาง!

กู้เฉิงเฟิงนั่งลงกลับที่เดิมอีกครั้ง พอได้ระบายอารมณ์แล้วจึงเหลือเพียงความหดหู่ใจที่ยากจะอธิบาย

บทที่ 284 จับคนร้ายตัวจริง

กู้เฉิงเฟิงเดินมานานมากจึงได้ข่มความเดือดดาลและอิจฉาในใจเอาไว้ได้ แต่สุดท้ายก็ยังโกรธอยู่ดี “ใครแทงข้างหลังกันแน่ ไม่เพียงแต่จะคิดบัญชีพี่ใหญ่ของข้า ซ้ำยังใส่ร้ายข้าด้วย! น่าโมโหนัก หากข้าจับได้ ข้าจะให้ม้าห้าตัวฉีกร่างมัน!”

เรื่องนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก ไม่แปลกหรอกที่จะวา

บทที่ 285 ความจริง

ห้องมืดมิดไร้แสงใด กลิ่นยาเส้นอ่อนๆ แผ่ออกจากกระถางกำยาน

ถังหมิงถูกพันไว้ทั้งตัวราวกับบ๊ะจ่าง ทั้งทรมานและเจ็บปวดจึงสลบไป ไม่รู้สึกเลยสักนิดว่ามีเงามืดร่างหนึ่งกำลังค่อยๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ตนอย่างเงียบเชียบ

เงามืดนั้นเดินมาหยุดอยู่หน้าเตียง ก่อนจะชูกริชในมือขึ้น ประกายกริชเย็นเ