บทที่ 271 เจียวเจียวของข้า (2)

คืนนี้จวงไทเฮาหลับไม่ค่อยสนิท พอนางหลับตาลงก็เป็นแววตาน้อยอกน้อยใจของเด็กสาวคนนั้น นางพลิกตัวไปมาอยู่ค่อนคืน กว่าจะเข้าสู่นิทราได้ แต่ก็ฝันเห็นเจ้าเณรน้อยคนนั้นอีก

เจ้าเณรน้อยน้ำตานองหน้าถามนาง “เหตุใดท่านย่าต้องมาเป็นไทเฮาอยู่ที่นี่ด้วย ท่านไม่กลับไปกับพวกเราแล้วหรื

บทที่ 272 ฟื้นความจำ (3)

จี้จิ่วอาวุโสและเซียวลิ่วหลังก็เพิ่งจะเสร็จงานจากกั๋วจื่อเจียนและสำนักฮั่นหลินก็กลับมาถึงที่เรือนพอดิบพอดี

“พวกตระกูลจวงอะไรนั่นเจ้าไม่ต้องไปยุ่งหรอก เดี๋ยวข้าจะหาวิธีจัดการกับพวก…”

ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันตอนที่กำลังเดินผ่านโถงเรือนอยู่นั้น สายตาของพวกเขาก็จับจ้องไปท

บทที่ 273 เจียวเจียวผู้น่าเอ็นดู (2)

อาหารที่วังมีแต่วัตถุดิบดีๆ ทั้งนั้น วันนี้กู้เจียวได้กินปูทะเลด้วย

ปูทะเลถูกจัดการด้วยการแกะเปลือกออกทั้งหมด จนเหลือแต่เนื้อ แล้วใส่ไว้ในกระดองปู

“ท่านย่า ไม่กินรึ” กู้เจียวเอ่ยถาม

“ข้ากินมาแล้ว” จวงไทเฮาเอ่ย

ไทเฮากินข้าวมาแล้วจริงๆ ซ้ำยังเป็นข้าวที่เซี