ตอน 267
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 219
ปู่ (1)
เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
แม้แต่จวงเย่ว์ซีที่อยู่ด้านข้างก็ชะงักงันด้วยเช่นกัน
นี่มันอะไรกัน
เหตุใดพี่ชายนางจึงวิ่งหนีนางไปกับหญิงอื่นไปได้เล่า
ภายในตรอก
กู้เจียวมองไปยังอันจวิ้นอ๋องอย่างหงุดหงิด “เจ้าจงใจรึ แถมเจ้ายังเลียนแบบการเดินของเขาอีกด้วย!”
อันจวิ้น
ตอน 268
บทที่ 219
ปู่ (2)
จากนั้นเซียวลิ่วหลังจึงพบว่าเป็นเพียงแค่ความฝัน
เขาไม่ได้กลับไปที่จวน เขายังอยู่ในบ้านที่อยู่ที่ในตรอกปี้สุ่ย ข้างกายมีเสี่ยวจิ้งคงที่นอนกรนคร่อกอยู่ซ้ำยังนอนกางแข้งกางขา แถมขาข้างหนึ่งก็ยังมาพาดอยู่บนอกเขาด้วย
มิน่า เขาจึงรู้สึกอึดอัดในฝันถึงเพียงนั้น เพราะโดนเจ้าหนูนี่ใช้เท
ตอน 269
บทที่ 220
ลงโทษโหวชั่ว
ท่านเหล่าโหวยังคงไม่รู้ว่าแม่นางเหยาและลูกๆ กลับมาที่เมืองหลวงแล้ว เขานึกว่าพวกนางยังอยู่ที่หมู่บ้านเวินเฉวียนซานอยู่ จึงไม่ได้ให้ใครส่งข่าวให้พวกนาง
จากนั้นเขาก็เริ่มไต่สวนลูกชายกับหลานชายทั้งสามคน “ข่าวลือในเมืองหลวงพวกนั้นมันเรื่องอะไรกันแน่”
ตอนที่ไม่ถามก็ไม่รู้ พอถา