บทที่ 267 นางคือท่านย่า!

จวงไทเฮาพูดคุยกับคนในตระกูลจวงได้ครู่หนึ่งก็รู้สึกอ่อนเพลีย

ราชครูจวงพาเหล่าลูกหลานออกไป บอกให้จวงเมิ่งเตี๋ยและจวงเย่ว์ซีแยกย้ายกลับเรือนของตัวเองไปพักผ่อน หลังจากนั้นก็เอ่ยกับอันจวิ้นอ๋องว่า “เจ้ามาหาข้าที่ห้องหนังสือด้วย”

“ขอรับ”

อันจวิ้นอ๋องไปยังห้องหนังสือของราชครู

บทที่ 268 แม่ลูก

“ท่านย่าเจ้ารึ ท่านย่าเจ้าอยู่ในวังหรือ” ฉินฉู่อวี้ถาม

เสี่ยวจิ้งคงพยักหน้า “อื้อ! เมื่อครู่ข้าเห็นนาง! พวกเขาบอกว่านางพักอยู่ในวังหลวง!”

ฉินฉู่อวี้มึนงงไปหมด

พักอยู่ในวังหลวงอย่างนั้นรึ เจ้าขุนมูลนายที่แท้จริงที่พักอาศัยอยู่ในวังหลวงมีแค่เจ้านายในวังเท่านั้น อย่างเช่นไท่จื่อ

บทที่ 269 เข้าวัง

ข่าวที่จวงไทเฮาไม่กินข้าวกินปลาก็ลอยมาถึงหูตระกูลจวงอย่างรวดเร็ว

ราชครูจวงเป็นห่วงว่าไทเฮาจะร่างกายทรุดโทรม จึงรีบให้หมอหลวงไปตรวจอาการ แต่สัญญาณชีพของไทเฮาไม่มีปัญหา หมอหลวงคาดว่าน่าจะเป็นไข้ใจ

“อาจเพราะ...ไทเฮาออกจากวังไปนาน จู่ๆ กลับมาจึงยังปรับตัวไม่ได้”

ราชครูจวงเอ่ยเสีย